Van “doe ik later wel” naar “wacht, is het al klaar?!” — FLUX + ComfyUI tot leven wekken op mijn oude tower-pc

🌐 Ook in: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Polski
Zoals aangekondigd in mijn vorige post was een van mijn doelen om eindelijk in de wereld van lokale AI-tools te duiken. Je weet wel, dat waar de coole kids op Reddit steeds mee lopen te pronken: je eigen beeldgeneratiemodellen draaien, op je eigen hardware, zonder dat een of andere cloudprovider je stilletjes afknijpt omdat je één keer te vaak om “een kat met een tovenaarshoed” vroeg. Dus sleepte ik mijn verouderde tower-pc uit zijn semi-pensioen, gooide er een verse Debian-installatie op en begon — gewapend met een stappenplan dat ChatGPT zo vriendelijk was voor me te schrijven — ComfyUI en FLUX.1-schnell te installeren. Mijn belangrijkste motivatie? Ik genereer veel afbeeldingen voor deze blog, en ChatGPT/DALL-E & co. smijten me na een prompt of drie maar al te graag een “je hebt je limiet bereikt” of “dit is in strijd met ons contentbeleid” naar het hoofd. Cool. Heel cool. Tijd om het zelf te hosten. 💪
😴 Toen... raakte ik afgeleid
Klassiek verhaal: een paar dagen geleden had ik de basis geïnstalleerd, liep tegen een obstakel aan, verloor mijn motivatie en liet de boel halverwege liggen — venv half geactiveerd, browsertab open, terminalgeschiedenis vol half afgemaakte commando’s. Digitale archeologie die erop wacht te gebeuren, zeg maar. Vandaag dacht ik: “laten we deze puinhoop gewoon aan Claude geven en kijken wat er gebeurt.” Dus gaf ik het SSH-toegang tot de machine en zei in feite “maak af waar ik aan begonnen ben.” Wat volgde was eerlijk gezegd een van de surrealistischere middagen die ik ooit met een stuk software heb gehad.
🕵️ Stap 1: Claude speelt detective
In plaats van alles weg te gooien en opnieuw te beginnen (mijn gebruikelijke aanpak, laten we eerlijk zijn) las het eerst mijn shellgeschiedenis. Als een echte rechercheur. Het ontdekte:
- ComfyUI was al gekloond en in een venv onder
~/ai/ComfyUIopgezet - de gewichten van FLUX.1-schnell (een vette unet van 23GB, plus CLIP/T5-textencoders en VAE) waren al gedownload
- de GPU was een RTX 3050 met 8GB VRAM — Debian 13, 32GB RAM, 16 cores
Daarna startte het ComfyUI, bevestigde dat het echt opkwam (HTTP 200, geen exploderende stacktraces) en leverde een netjes statusoverzicht af. Geen drama, geen “laat me alles even vanaf nul herinstalleren” — gewoon een kalme inschatting. Verdacht veel competentie. 🤨
⚙️ Stap 2: “Maak er een echte service van” — ja meneer
Ik vroeg om ComfyUI als nette achtergrondservice te laten draaien (want ik ga echt geen SSH-sessie 24/7 openlaten als een of andere barbaar). Claude schreef een systemd-unit, zette hem aan, en binnen zo’n twee minuten draaide het permanent. Rebootbestendig. Automatisch herstarten na een crash. Het hele pakket.
🇩🇪 Stap 3: “Maar snapt het ook Duitse prompts?”
Dit was het moment waarop mijn mond een beetje openviel. Ik wilde weten of ik prompts gewoon in het Duits kon typen (want dat is natuurlijk mijn moedertaal, en ik ben lui). Dus bouwde Claude ter plekke een kleine FLUX-text-to-image-API-workflow en voerde die:
“Ein gemütliches Café in Paris bei Sonnenuntergang, digitale Kunstmalerei, warmes Licht, Menschen sitzen draußen”
...wachtte ~60 seconden, downloadde de resulterende PNG via SCP en liet hem me zien. Een werkelijk schattig Parijs’ cafétafereel bij zonsondergang. In het Duits. In één keer goed. Ik had niet verwacht dat dat gewoon zou werken. ☕
🧩 Stap 4: “Deze UI heeft 4000 knoppen en ik wil alleen een tekstvak”
Toen opende ik de echte webinterface van ComfyUI en... tja. Overal node-grafen. Sliders, dropdowns, draadjes die vakjes verbinden als een synthesizer-patchbay ontworpen door iemand die echt, echt van nodes houdt. Ik zei zo ongeveer: “Ik wil gewoon iets zoals ChatGPT — één vak, tekst typen, afbeelding krijgen.” Dus bouwde Claude vanaf nul een eigen mini-webapp voor me:
- Een Flask-app met precies één tekstveld en één knop
- Achter de schermen bouwt die de volledige FLUX-workflow-JSON, stuurt die naar de API van ComfyUI, pollt tot het klaar is en serveert de resulterende afbeelding
- Ook verpakt in een eigen
systemd-service, op een eigen poort
Getest met: “Ein freundlicher roter Drache sitzt auf einem Berg, Cartoon-Stil, bunte Farben” → kreeg een werkelijk schattige cartoondraak 🐉 op een berg. In ongeveer een minuut, van begin tot eind. Hier heb ik precies nul van zelf gebouwd.
🖼️ Stap 5: “Oké, maar kan ik een afbeelding uploaden en laten aanpassen?”
Op dat punt was ik lekker op dreef, dus ik daagde het lot uit: “Kan ik een bestaande afbeelding als sjabloon uploaden en de AI die laten aanpassen?” (img2img, voor de nerds in de zaal.) Claude:
- Voegde Pillow toe aan een aparte venv voor het voorbewerken van afbeeldingen (schalen naar veelvouden van 16, want blijkbaar zijn VAE’s kieskeurig over afmetingen)
- Breidde de workflow uit met de nodes
LoadImage+VAEEncode - Voegde een slider voor “transformatiesterkte” (denoise) toe aan de UI
- En testte het toen zelf: uploadde de drakenafbeelding weer en vroeg om “de draak spuwt nu blauw vuur, het is nacht met een sterrenhemel”
Eerste poging met denoise 0.6 → bijna niets veranderd (in feite dezelfde draak, iets somberder licht). Claude merkte dat, zette het op 0.9 → compleet andere, dramatische nachtscène met vuur 🔥, maar de houding van de draak was totaal veranderd. Dus koos het 0.75 als verstandige standaard en legde me de afweging uit. Het was de kwaliteit van zijn eigen creatieve output aan het debuggen. Namens mij. Zonder dat ik het twee keer hoefde te vragen.
📊 Stap 6: mijn beurt om de domme vragen te stellen
Natuurlijk moest ik zelf ook even in de machine porren en draaide top terwijl er een generatie liep:
MiB Spch: 32013,4 total, 632,3 free, 22986,9 used, 8827,1 buff/cache
MiB Swap: 32680,0 total, 27500,7 free, 5179,2 used. 9026,5 avail Spch
PID USER PR NI VIRT RES SHR S %CPU %MEM ZEIT+ BEFEHL
1221 me 20 0 56,5g 21,2g 112128 S 55,1 67,7 3:34.24 python
21GB RAM voor één Python-proces?! 😱 Ik vroeg: “is dit normaal? Doet de GPU überhaupt iets? Zouden mijn fans nu niet moeten gillen?”
Claude legde rustig uit: het FLUX-model is ~23GB, mijn GPU heeft maar 8GB VRAM, dus ComfyUI doet “async weight offloading” — het houdt het grootste deel van het model in vastgepind (pinned) systeem-RAM en streamt brokken naar de GPU wanneer nodig. Dat verklaart het RAM-gebruik en de CPU-belasting in één keer.
Om de GPU-vraag daarna echt goed te beantwoorden, startte het nog een generatie en bemonsterde parallel nvidia-smi in een lus:
Time GPU-Load VRAM Temp Fan
Start 34% 6.3 GB 42°C 0%
Sampling 100% 6.9 / 8 GB 53→62°C 0%
After 0-6% 3.2 GB 60→47°C 65%
Blijkt: ja, de GPU wordt tijdens het sampling volledig op 100% afgebeuld en zit de 8GB VRAM bijna vol — maar de fan schakelt pas op nadat de belasting voorbij is, met thermische vertraging, en daarom wordt het niet luid tijdens een generatie van ~60 seconden. Mysterie opgelost, met bewijs. ✅
🤔 Dus... waar sta ik nu
Eerlijk? Ik zit hier voor gelijke delen geschokt en gefascineerd. Wat begon als “maak alsjeblieft de installatie af van dat ding waar ik mee gestopt was” werd een live, iteratieve engineeringsessie — nieuwe eisen die midden in het gesprek opdoken, meteen werden opgepakt, getest, bijgesteld en in gewone taal aan me uitgelegd. Niet vijf keer de context opnieuw uitleggen. Geen “dat kan ik niet”. Gewoon... vooruitgang, in realtime, op mijn eigen hardware.
Ik zeg het botweg: mensen die AI afdoen als “gewoon een veredelde autocomplete”, “gevaarlijke onzin” of een “onzingenerator die zelfverzekerd klinkt terwijl hij ernaast zit” — ik denk dat je gewoon niet kijkt naar hoe dit spul vandaag echt wordt ingezet en georkestreerd. Ik zat zelf vroeger veel meer in dat kamp. Ik ben van gedachten veranderd. Zien hoe het een half afgemaakte setup onderzoekt, verstandige infrastructuurbeslissingen neemt, echt werkende code schrijft, die uitrolt, tegen echte modellen test en daarna de kwaliteit van zijn eigen output debugt — dat is geen “fantasie”. Dat gebeurde vanavond op mijn LAN.
En ja, precies dat baart me ook een beetje zorgen. Als een conversationele AI kundig services kan opzetten, kleine applicaties kan schrijven, systemd kan configureren, het geheugengedrag van een GPU kan debuggen en dat allemaal zo kan uitleggen dat een mens het meteen snapt — wat betekent dat dan voor IT-banen en sysadminwerk in de komende 20 jaar? Ik raak niet in paniek, maar ik doe ook niet meer alsof de vraag onzinnig is. 🤷
Hoe dan ook. Ik heb nu een privé, lokale, onbeperkte beeldgenerator draaien op een pc die vroeger stof stond te verzamelen onder mijn bureau. Verwacht vanaf nu veel meer (en vreemdere) AI-gegenereerde afbeeldingen op deze blog.
In de volgende post wil ik verder gaan: deze setup uitbreiden met prompt-vertaling, codegeneratie en meer — vandaag draaide alles om het maken van afbeeldingen, maar dat is duidelijk pas het begin.

📚 Meer in deze serie: mijn eigen AI draaien
