wp2shell, een nep-Chrome en een botnet in een regenjas: wat mijn eigen access logs verklapten

Illustratie van een wp2shell-botnetaanval zoals te zien in de access logs

🌐 Ook in: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Polski

Een paar dagen geleden ging “wp2shell” rond — een RCE-keten zonder authenticatie in WordPress, in elkaar geknutseld uit een SQL-injectie (CVE-2026-60137) en een validatie-bypass in het REST-batch-endpoint (CVE-2026-63030). 🩸 Elke WordPress ≥6.8 lag open; upstream repareerde het eindelijk in 7.0.2. Een paar nagelbijtende dagen lang draaide juist deze blog een noodblokkade in nginx op /wp-json/batch/v1, omdat het gepatchte Docker-image gewoon weigerde te bestaan. Klassiek. 🙃 Dus natuurlijk deed ik, toen de brand eenmaal geblust was, wat elke zichzelf respecterende homelab-nerd om 2 uur ’s nachts doet: ik ging op speleologie-tocht door mijn eigen ingress-logs. 🕵️‍♂️ Blijkt dat het internet er niets om geeft dat je gepatcht hebt. Het internet blijft gewoon kloppen.

🔍 Bewijsstukken uit de access log

Bij de eerste ronde door de logs dacht ik dat ik een net handjevol hits had. Toen ging ik terug met een betere grep (blijkt dat de gewone access-log-regels van nginx de hostname niet herhalen, dus mijn eerste domeinfilter at stilletjes echte hits op — ook homelab-nerds hebben slechte dagen 🤦) en ontdekte ik dat het veel meer was dan een handjevol.

  • 🌊 De openingsvloed, 18–19 juli — op de dag dat de CVE uitkwam, lichtten mijn logs op met tientallen hits, bijna allemaal van dezelfde heerlijk onsubtiele User-Agent, wp2shell.com scanner, roterend door een klein leger IP’s achter Cloudflare, meestal met als resultaat 207 (verwerkt, vóór de mitigatie). Eigenlijk de securityonderzoekers van het internet (of “onderzoekers” 🧐) die een gesynchroniseerd ereronde liepen op het moment dat de disclosure openbaar werd.
  • 😂 Herhaling door dezelfde scanner-UA op 20 juli: 403, geblokkeerd door mijn noodregel. 💪 En nog eens op 21 juli, toen de regel toevallig even uit stond: 207, zeilde er zo doorheen. 🎯 (De core-CVE was toen al gepatcht, dus — een anticlimax voor ons allebei.)
  • 🕵️ Mijn persoonlijke favoriet: een EC2-machine in AWS Tokio (ec2-*.ap-northeast-1.compute.amazonaws.com, ja, ik heb de reverse-DNS-lookup gedaan, ja, ik voelde me heel slim) die een nep-Chrome-User-Agent droeg als een goedkoop halloweenkostuum. 🎭 Hij vroeg / op, wachtte precies één (1) seconde en ging toen rechtstreeks naar het exploit-endpoint. Geen CSS. Geen JS. Geen favicon. Geen mens surft zo — een echte Chrome laadt per pageview een kleine roman aan assets. Leuk geprobeerd, robot. 🤖
  • 🆕 Update terwijl ik dit bericht nog aan het schrijven was: er kwam een nieuwe binnen vanaf Google Cloud (*.bc.googleusercontent.com), twee requests, een seconde na elkaar, allebei 207 — en deze nam zelfs de moeite zichzelf te taggen met een eigen trackingparameter, &_w2s=347b2f52 / &_w2s=b58fad1b. Iemands scantool nummert nu blijkbaar zijn eigen pogingen. Efficiëntie! 📊 Al de derde verschillende grote cloudprovider tot nu toe (achter Cloudflare, AWS, nu GCP) — dit ding heeft overal vrienden.

🤔 Oké, maar wie doet dit eigenlijk?

Terechte vraag, en het loont om het uit te leggen voor wie niet voor de lol naar serverlogs staart: niet iedereen die aan een bekende kwetsbaarheid port, is een crimineel. Er is hier een echt spectrum, en de aanwijzingen tellen. 🔬

  • 😇 De goedwillende kant: securityonderzoeksclubs en scandiensten (denk aan projecten à la Shodan, Censys, GreyNoise) vegen voortdurend het internet af op bekende CVE’s — soms om openbare threat-intel-feeds te bouwen, soms zodat getroffen site-eigenaren zichzelf kunnen opzoeken en “o nee” kunnen zeggen. Een tool die zichzelf letterlijk wp2shell.com scanner noemt in zijn eigen User-Agent, past goed in dat profiel: hij heeft geen reden zich te verstoppen, en luid zeggen wie je bent is precies wat legitieme scanners doen (en vaak wat de normen van responsible disclosure verwachten).
  • 😈 De kwaadwillende kant: aanvallers die precies hetzelfde soort check draaien, alleen is het doel niet “iemand waarschuwen” maar “een deur vinden waar ik nog doorheen kan” — om een webshell, een spam-injector of een cryptominer achter te laten, of de machine gewoon aan een botnet toe te voegen. Dat zijn degenen die er alle belang bij hebben op te gaan in de massa.

Precies daarom wijs ik steeds naar de gevallen met de nep-Chrome-User-Agent (die van AWS Tokio, die van GCP) als de interessantere: een eerlijke scanner hoeft zich niet te vermommen als de browser van een gewone bezoeker. Iets dat doet alsof het een mens is, juist om niet op een scanner te lijken, heeft een reden om zich te verstoppen — en “ik heb goede bedoelingen” is dat meestal niet. 🎭 Dus, eerlijke samenvatting van een leek: dit is vrijwel zeker een mix van beide, en uit een access log alleen kan ik geen intentie bewijzen — een 207-respons vertelt me dat het endpoint antwoordde, niet wat iemand ermee probeerde te doen. Maar de scanner die zichzelf aankondigt, zit waarschijnlijk dichter bij “achtergrondstraling van het internet / securitytooling”, terwijl de vermomde het dichtst komen bij “iemand die echt hoopt binnen te komen.” Omdat de onderliggende WordPress-bug hoe dan ook gepatcht is, kwam geen van beide kampen hier ergens — maar het patroon zelf is de moeite waard om te kennen. 🛡️ Volledige openheid, voor de nerds die thuis de score bijhouden: mijn eigen curl-tests — die ik draaide om te bevestigen dat de blokkade echt werkte — staan in datzelfde logbestand, herhaaldelijk, omdat ik blijkbaar niet één keer kon controleren. 😅 Dus technisch gezien ben ik ook “een IP-adres dat het kwetsbare endpoint aftast.” Schuldig, edelachtbare. 👨‍⚖️ En het is niet alleen mijn paranoia, trouwens: Golem.de schreef ook over precies deze golf van lopende exploitpogingen — “Lücken in WordPress: Laufende Schadcode-Attacken gefährden Millionen von Websites” — dus dit is geen geïsoleerde complottheorie van een homelab-blog. 📰 Het is echt iets van het hele internet.

🕸️ Bonusronde: de scrapers in een regenjas

Terwijl ik beneden in de logmijnen naar wp2shell zocht, struikelde ik over iets veel groters en, eerlijk gezegd, interessanters: 765 verschillende IP-adressen, verspreid over minstens 530 verschillende /16-netwerkblokken (dus: overal, niet één datacenter), die elk opdoken om precies één of twee requests te doen en daarna voor altijd verdwenen. 👻 Stuk voor stuk presenteerden ze een volkomen normaal ogende desktopbrowser-UA — Chrome of Edge, Windows of Mac, het hele pakket. Niets waar je bij het zien over zou vallen. Maar zet ze allemaal op een rij en het masker valt meteen af: ze raakten alleen mijn ~31 archiefpagina’s voor tags/categorieën/datums (/tag/ansible, /category/devsecops, /2025/05 enzovoort), methodisch de lijst afwerkend — en niet één van hen haalde daarna ook maar één CSS-bestand, JS-bestand of afbeelding op. 🖼️🚫 Een echt Chrome-tabblad laadt twee dozijn assets per pageview zonder dat je een vinger uitsteekt. Deze laadden er geen enkele. Dat is de handtekening van een scraping-botnet met residential proxy’s: in plaats van de site vanaf één IP te bestoken (waarmee je binnen ongeveer vier seconden een rate limit of ban krijgt), huur je een paar honderdduizend echte residentiële IP’s en vuur je vanaf elk precies één beleefd, echt-waar-ik-ben-een-mens request af. Dood door duizend papiersneetjes, alleen zijn de papiersneetjes niet te onderscheiden van echte lezers, tenzij je ver genoeg uitzoomt om het patroon te zien. 🔎 Gezien het doelwit (systematisch elke archiefpagina aflopen, dus de complete inhoudsindex van de site, niet alleen de homepage), zet ik mijn geld op content scraping op grote schaal — kan ouderwetse SEO-contentdiefstal zijn, kan iemand zijn die een AI-trainingsset bouwt. Hoe dan ook: 765 “bezoekers” die nul woorden lazen en nul fonts laadden, waren nooit bezoekers. 🤖🕶️

🎬 Conclusie

Het eigenlijke gat is al een tijdje gedicht (ik draai 7.0.2 sinds de eerste dag dat dat mogelijk was). Maar het scannen naar een vers aangekondigde CVE stopt niet alleen omdat iemand, ergens, een fix heeft uitgebracht. 📡 De scanbots lezen geen changelogs. Als je een publiek bereikbare WordPress draait, is dit soort verkeer gewoon achtergrondstraling — een goed excuus om af en toe echt even naar je access logs te kijken in plaats van aan te nemen dat “patched == done.” 🛡️


📚 Meer in deze serie: deze blog beveiligen

Sommige teksten en afbeeldingen op deze site zijn met hulp van AI gemaakt of door AI gegenereerd. Details