Hallo, Bonjour, Hola: mijn blog drie nieuwe talen leren met Polylang en een klein leger AI-agents

Elke post hier bestaat nu in het Engels, Duits, Frans en Spaans: Polylang, een vertaalpijplijn met een onafhankelijke AI-review en parallelle agents.

Illustratie bij het artikel over het vertalen van de blog in vier talen

🌐 Ook in: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Polski

Illustratie: een man rijdt op een stier voor een rij monitoren, met Duitse, Franse, Amerikaanse en Spaanse vlaggen

Bijna twee jaar lang sprak deze blog precies één taal. Engels is de lingua franca van sysadmins, dus dat leek prima. Maar ik ben Duits, een flink deel van mijn lezers heeft ook geen Engels als moedertaal, en wie in het Duits, Frans of Spaans zoekt op “ZFS RAIDZ1 NAS Debian”, krijgt resultaten in het Duits, Frans of Spaans. Niet de mijne.

Dus deze week leerde de blog drie nieuwe talen. Elke gepubliceerde post is nu beschikbaar in het Engels, Duits, Frans en Spaans, met een taalkeuze in het menu en een klein regeltje “🌐 Also available in” boven elke post. Deze post is de making-of: de plugin, de pijplijn, de bug die een complete taal liet 404’en, en wat ik leerde over het parallel laten draaien van een klein leger AI-agents. Dezelfde werkwijze als altijd: ik neem de beslissingen, mijn AI-co-admin (Claude) deed het zware werk.

Inhoud

🎯 Waarom de moeite? Meer lezers, hopelijk

Laten we eerlijk zijn over de motivatie: ik verwacht meer bezoekers via zoekmachines. Google, Bing en DuckDuckGo koppelen zoekopdrachten aan pagina’s in de taal van de zoeker. Een Duitse admin die een fix voor fail2ban zoekt, typt veel eerder Duitse zoekwoorden, en een pagina die in het Duits bestaat heeft daar een echte kans om op te duiken. Met correcte hreflang-tags weet de zoekmachine ook dat de vier versies bij elkaar horen, zodat hij iedereen de versie in zijn eigen taal kan tonen in plaats van ze als duplicate content te behandelen.

Gaat het werken? Geen idee nog. Een tijdje geleden heb ik mijn echte, menselijke lezers geteld (spoiler: veel minder dan de request-logs doen vermoeden), en over een paar maanden tel ik opnieuw. Als de vertaalde pagina’s mensen binnenbrengen die het Engelse origineel nooit hadden gevonden, heeft het experiment zich terugbetaald. Zo niet, dan schrijf ik die post ook.

🧩 De plugin: Polylang, en waarom

Ik koos Polylang, in de gratis versie. Mijn criteria waren simpel: gratis, open source (GPLv3), geen account, geen clouddienst en geen machinevertaling die mijn content ergens naartoe stuurt. Polylang vertaalt zelf helemaal niets. Het weet alleen welke post in welke taal is en welke posts bij elkaar horen, en dat doet het door de taal op te slaan als een gewone WordPress-taxonomie. Geen extra tabellen, niets exotisch in de database.

De instellingen die ik koos, en waarom:

  • Engels blijft de standaard, zonder /en/ in de URL. Elke bestaande link, bladwijzer en backlink blijft werken. De nieuwe talen staan onder /de/, /fr/ en /es/.
  • Geen detectie van de browsertaal. Crawlers van zoekmachines sturen geen voorkeurstaal mee, en ik wil niet dat een bezoeker die op een Engelse link klikte ergens anders heen wordt gestuurd. Je krijgt wat je aanklikte; de taalkeuze staat er als je een andere taal wilt.
  • Media wordt niet vertaald. Screenshots zijn screenshots. De alt-teksten en bijschriften in de posts worden vertaald, de afbeeldingsbestanden worden gedeeld.
  • Categorieën en tags bestaan per taal (“IT Security” wordt “IT-Sicherheit”, “Sécurité informatique” en “Seguridad informática”), zodat ook de archiefpagina’s in elke taal werken.

Het SEO-loodgieterswerk kreeg ik er gratis bij: Polylang voegt de hreflang-alternatieven aan elke pagina toe, en de XML-sitemap van Yoast pikt de vertalingen automatisch op. Het menu kreeg vier vlaggetjes als taalkeuze, en een kleine must-use-plugin (uitgerold door mijn Ansible-role, zoals al het andere op deze server) toont de regel “Also available in”, maar alleen voor talen waarin de post echt bestaat.

De Ansible-code voor dit alles, inclusief die must-use-plugin, staat in mijn publieke repo op GitHub: aptupgrademe/www_k3s → roles/blog_wordpress.

Header van apt-upgrade.me met het hoofdmenu; de vier taalvlaggen voor Engels, Duits, Frans en Spaans naast de menu-items zijn gemarkeerd met een rood kader
Vier vlaggen in het menu: één klik en je leest dezelfde post in een andere taal.

🤖 Open kaart over het AI-gedeelte

Alle vertalingen zijn met AI gemaakt. Dat zeg ik op de pagina Melding over AI-gebruik, die nu een sectie “Vertalingen” heeft: het Engels is het origineel, de andere talen zijn AI-vertalingen die door een tweede, onafhankelijke AI-ronde zijn gecontroleerd. Leest iets vreemd in het Duits, Frans of Spaans, dan is de Engelse versie de referentie, en ik hoor het graag.

🧪 De pilot, en de 404 die een hele taal opat

Voordat ik honderd posts aanraakte, vertaalde ik er precies één: mijn post over de voorpagina op telefoons. Maar goed ook, want het eerste resultaat was spectaculair op de verkeerde manier: elke Duitse pagina gaf een 404. De posts bestonden, Polylang kende ze, de taalkeuze linkte ernaar, en WordPress zei “nooit van gehoord”.

De boosdoener: rewrite rules. Ik had Polylang via wp-cli ingericht en de rewrite rules vanaf de commandline geflusht. Op de CLI is het taalprefixfilter van Polylang niet volledig actief, dus genereerde WordPress vrolijk een verse set regels die niets van /de/ wist. De fix was bijna gênant: de gecachete regels verwijderen en de volgende normale front-endrequest ze laten herbouwen, dit keer met Polylang volledig geladen.

wp eval "delete_option('rewrite_rules');"
# then just load any page once – WordPress rebuilds the rules with the language prefixes

Les genoteerd: alles wat van de requestcontext afhangt (talen, thema’s, sommige cacheplugins) moet zijn status in een echte request opnieuw opbouwen, niet in een CLI-sessie.

🏭 De pijplijn: 111 posts × 3 talen

111 gepubliceerde posts maal drie talen is 333 vertalingen. Dat met de hand in de editor doen was nooit een optie, dus werd het een pijplijn. Elke post doorloopt vijf stappen:

  1. Exporteren. Een wp-cli-script dumpt elke post als Gutenberg-HTML. Codeblokken worden eruit geknipt en vervangen door placeholders zoals <!--PLLCODE 3-->; de originele code gaat in een apart JSON-bestand. Een vertaler kan geen shellcommando “verbeteren” dat hij nooit ziet.
  2. Vertalen. Een AI-agent vertaalt de HTML naar het Duits, Frans en Spaans volgens een stijlgids (daarover hieronder meer), plus titel, samenvatting en meta description per taal.
  3. Mechanisch controleren. Een klein Python-script vergelijkt elke vertaling met het origineel: dezelfde volgorde van Gutenberg-blokcommentaren, dezelfde placeholders, dezelfde set linkdoelen en afbeeldingsbronnen, hetzelfde aantal tabelrijen en lijstitems. Klopt er iets niet, dan gaat de vertaling terug.
  4. Onafhankelijk reviewen. Een tweede agent, die nooit heeft gezien hoe de vertaling werd geschreven, vergelijkt origineel en vertalingen zin voor zin en schrijft zijn correcties als exacte zoek-en-vervangparen, elk met een reden. Elke “oude” string moet precies één keer voorkomen, anders wordt de wijziging afgewezen.
  5. Importeren. Eerst een databasedump, daarna zet een script dat als www-data draait de codeblokken terug, publiceert de vertalingen met de originele datum, kent de categorieën en tags per taal toe, hergebruikt de uitgelichte afbeelding, zet de meta description van Yoast en koppelt de vier versies aan elkaar in Polylang.

Het hart van de mechanische controle is een dozijn regels. Hij begrijpt geen enkel woord van welke taal dan ook, en dat is precies de bedoeling:

def feats(h):
    return {
        'blocks': re.findall(r'<!-- (/?wp:[a-z0-9/-]+)', h),
        'code': sorted(re.findall(r'<!--PLLCODE \d+-->', h)),
        'href': sorted(re.findall(r'href="([^"]*)"', h)),
        'src': sorted(re.findall(r'src="([^"]*)"', h)),
        'tr': h.count('<tr'), 'li': h.count('<li'), 'img': h.count('<img'),
        'inline_code': len(re.findall(r'<code>', h)),
    }
# original and translation must produce identical features

📏 Een stijlgids, zoals bij een echt vertaalbureau

Consistentie over 333 teksten ontstaat niet vanzelf. De stijlgids legt de toon vast (Duits du, Frans vous, Spaans tú), een woordenlijst (“hardening” is altijd “Härtung”, “durcissement”, “bastionado”), getalnotaties (2,6 s in plaats van 2.6 s), Franse typografie met harde spaties vóór : ; ? !, en een lijst van dingen die nooit worden aangeraakt: commando’s, paden, hostnamen, versienummers, foutmeldingen, productnamen. Links naar gerelateerde posts houden hun Engelse titels, met een korte notitie “(in het Engels)”, totdat ook die posts vertaald zijn.

🔍 Was de review het waard?

Absoluut. De meeste vertalingen waren goed, maar “goed” is niet “juist”. Bij de eerste 26 posts vond de reviewer zo’n honderd dingen om te verbeteren, ongeveer gelijk verdeeld over de drie talen; maar twee posts kwamen zonder één opmerking terug. Het meeste was stilistisch bijschaven, maar een paar waren echte betekenisfouten die een vloeiend klinkende tekst perfect verbergt:

  • “a longer memory” (bedoeld: langere bewaartermijn van logs) was in het Spaans “meer RAM” geworden.
  • “customer-facing service” was in het Frans “klantenservice” geworden.
  • Een tabelkolom “Focus” was “Prioriteit” geworden. Plausibel, fout.

Eindstand na alle 111 posts: 110 reviewrondes (de pilotpost is met de hand gecontroleerd) met 290 correcties – 92 in het Duits, 86 in het Frans, 95 in het Spaans en 17 in titels en meta descriptions. 26 posts kwamen zonder één wijziging terug. Daarbovenop gooide ik zelf een handvol suggesties van de reviewer weg, bijvoorbeeld een die de bewuste woordspeling “bei git push” (een knipoog naar het Duitse “bei Gott”) “corrigeerde”, en een die de betekenis van een Franse zin zou hebben veranderd. In totaal gingen 333 postvertalingen plus de statische pagina’s in drie dagen online.

🐝 Subagents: één dispatcher, veel werkers

Hier werd het interessant. Eén post vertalen kost een AI veel lees- en schrijfwerk: de stijlgids, het origineel, drie vertalingen. 111 daarvan in één gesprek zou dat gesprek ruim vóór het einde onder tekst begraven. Dus werd de hoofdsessie een dispatcher en vertaalde zelf bijna niets:

  • Hij start per post een vertaalagent. Elk daarvan is een verse instantie met een schone context: hij leest de stijlgids en precies één post, schrijft de bestanden, draait de controle en rapporteert terug in drie regels.
  • Als een vertaler rapporteert, start de dispatcher een reviewagent voor die post, op een kleiner, goedkoper model (Sonnet), en meteen de volgende vertaler.
  • Als een review terugkomt, past de dispatcher de correcties toe, draait de controle opnieuw en uploadt.

Drie à vier vertalers en een paar reviewers liepen tegelijk. De eigen context van de dispatcher bleef klein, want alles wat hij ooit zag waren korte rapporten. Schrijver en reviewer scheiden heeft naast parallellisme nog een voordeel: de reviewer is niet gehecht aan de vertaling. Hij heeft hem niet geschreven, hij “weet” niet meer waarom een zin zo geformuleerd is, hij vergelijkt alleen.

✅ Wanneer parallelle agents lonen

  • Onafhankelijke taken. Post 1370 trekt zich niets aan van post 1373. Geen gedeelde status, geen volgordeproblemen.
  • Duidelijke input, duidelijke output. “Lees deze bestanden, schrijf die bestanden, draai deze controle.” Een agent met een helder contract heeft geen heen-en-weer nodig.
  • Een mechanische poort. Omdat de Python-controle kapotte structuur vangt, hoef ik niet elke agent te vertrouwen; ik vertrouw de poort.
  • Verse context spaart budget. Een werker die alleen leest wat hij nodig heeft, is goedkoper dan één lang gesprek dat alle vorige posts meesleept.

❌ Wanneer niet

  • Verweven stappen. Polylang inrichten, de 404 achterna zitten, het importscript bouwen: elke stap hing af van het resultaat van de vorige. Dat was één gesprek, één brein, geen fan-out.
  • Kleine dingen. Elke agent begint koud en moet eerst de stijlgids lezen. Voor een fix van één regel kost het opstarten meer dan het werk.
  • Rommelige instructies. Eén reviewer kreeg er een extra klus bij (“zet ook deze Spaanse titel om van vosotros naar tú”). Dat deed hij, en hij meldde eerlijk dat hij Duits en Frans maar had doorgebladerd. Een tweede, volledige review van dezelfde post vond negen echte fouten. Les: houd de taak van elke agent zuiver, en lees de rapporten, niet alleen de getallen.

🧱 De echte grens: het quotum

Parallellisme maakt tokens niet goedkoper; je knalt er alleen sneller mee tegen de muur. Rond lunchtijd op dag één, na zo’n tien afgeronde posts met vier vertalers en drie reviewers onderweg, bereikte mijn abonnement zijn sessielimiet. Alle zeven agents stierven in dezelfde seconde en lieten halfgeschreven bestanden achter. Online niets kapot, want niets wordt geüpload voordat het de controle en de review heeft doorstaan. Na de reset kregen de herstarte vertalers de opdracht een overgebleven bestand alleen te hergebruiken als ze eerst bewezen hadden dat het compleet was ten opzichte van het origineel, en het anders opnieuw te schrijven. Sindsdien minder agents parallel en een rustiger tempo. Met een gebruikslimiet per sessie en per week bepaalt dat budget hoe snel dit gaat, niet het aantal agents.

🚫 Wat ik bewust niet deed

  • Geen Chinees (of Japans, of …). Verleidelijk vanwege het bereik, maar dan zou ik tekst publiceren die ik niet eens steekproefsgewijs kan controleren. Drie talen die ik op zijn minst grofweg kan volgen voelde als de eerlijke grens.
  • Geen volledig onbewaakte automatische piloot. Op een gegeven moment was het idee een systemd-timer die om de paar uur een headless AI-sessie start en doorvertaalt terwijl niemand kijkt. De veiligheidscontroles in mijn AI-tooling weigerden dat op te zetten, en achteraf terecht: een onbewaakte AI met SSH-schrijftoegang tot een productieserver is iets wat een mens bewust moet aanzetten, niet iets wat er als gemak tussendoor glipt. Dus de pijplijn draait terwijl ik erbij ben.

📝 Nog op de lijst

  • De resterende posts afmaken. Klaar: alle 111 posts staan in alle vier talen online (stand 11 oktober 2026).
  • Interne links en de lijsten “Gerelateerde posts” naar de vertaalde versies laten wijzen en de notities “(in het Engels)” weghalen. Klaar (11 oktober 2026).
  • Statische pagina’s: Over mij en de Melding over AI-gebruik zijn vertaald en elke taal heeft een eigen menu. Impressum en privacyverklaring volgen zodra ik de vertalingen zelf heb gelezen.
  • Over een paar maanden de zoekstatistieken bekijken en zien of er echt iemand kwam.

Lees je dit in het Duits, Frans of Spaans: willkommen, bienvenue, bienvenido. En als een zin klinkt alsof hij door een robot is geschreven, dan klopt dat. Laat het me weten, en een mens lost het op.


📚 Gerelateerde posts

Sommige teksten en afbeeldingen op deze site zijn met hulp van AI gemaakt of door AI gegenereerd. Details