Juridisch opruimen voor een techblog: wat ik heb rechtgezet – van het impressum tot de afbeeldingen
Een rondgang langs de juridische losse eindjes van mijn blog: afbeeldingen en logo's van anderen, metadata in foto's, een privacyverklaring vol standaardtekst, verzonnen citaten, een impressum dat Google niet hoort te vinden – en een dat in dark mode onleesbaar was.

🌐 Ook in: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Polski
Vooraf: dit is een praktijkverslag, geen juridisch advies. Ik ben admin, geen jurist. Bij twijfel vraag je het iemand die dit voor de kost doet.
Een privé-techblog in Duitsland is juridisch geen niemandsland. Impressum, privacy, auteursrecht op afbeeldingen – elk daarvan brengt het risico van een formele sommatiebrief (de beruchte “Abmahnung”) met zich mee, en hoe langer een blog bestaat, hoe meer er zich opstapelt. Dus in oktober ben ik mijn blog systematisch doorgelopen: waar trap ik misschien iemand op de tenen, waar geef ik meer prijs dan nodig, en waar ben ik kwetsbaar? Deze post vat samen wat ik vond en veranderde.
Inhoud
🖼️ Afbeeldingen die niet van mij zijn
Afbeeldingen waren het grootste brok. In de loop der jaren had zich van alles opgehoopt wat ik niet zelf had gemaakt:
- Productfoto’s van fabrikanten: twee apparaatfoto’s en een vergelijkingsafbeelding met app-logo’s van andere bedrijven. Vervangen door eigen illustraties.
- Officiële logo’s: diverse logobestanden van softwareprojecten stonden in de mediabibliotheek zonder ergens gebruikt te worden. Verwijderd.
- AI-afbeeldingen met figuren van derden: een paar uitgelichte afbeeldingen toonden herkenbare personages en motieven uit films en games. Ook als ze door AI zijn gegenereerd, blijven het merken en personages van anderen. Vervaagd, met een korte opmerking eronder.
- Screenshots met mensen: een oude screenshot van een loginscherm bevatte voorbeeldfoto’s van echte mensen, onder wie een kind. Ook vervaagd.
- Een boekomslag: eerst voorzien van een bronvermelding, later helemaal uit de post gehaald.
Daar kwamen nog twee embeds van externe servers bij: een afbeelding die rechtstreeks van GitHub werd geladen en een videospeler van een ander platform. Beide halen bij het laden van de pagina data op bij derden – en sturen het IP-adres van de bezoeker mee. De afbeelding staat nu op mijn eigen server; de speler is vervangen door een voorbeeldafbeelding met een link.
De les: “het is maar een uitgelichte afbeelding” beschermt niemand. Wat niet zelfgemaakt, expliciet vrij gelicentieerd of duidelijk geciteerd is, hoort niet op de site – zelfs niet in de mediabibliotheek als het nergens meer gebruikt wordt.
📷 Wat foto’s verraden
Foto’s van een telefoon dragen metadata mee: toestelmodel, opnametijd, een unieke afbeeldings-ID, vaak de GPS-positie. Een controle van alle zo’n 1.200 afbeeldingen vond die data nog in sommige foto’s; gelukkig waren de GPS-velden leeg. Ik heb de metadata verliesvrij verwijderd – de afbeelding zelf bleef identiek, pixel voor pixel.
Bestandsnamen verraden ook dingen: twee afbeeldingen hadden nog de namen die de AI-tool ze had gegeven. Ze kregen beschrijvende namen.
Sinds oktober zet een kleine plugin elke nieuwe afbeelding bij het uploaden om: WebP, maximaal 1.536 pixels breed, onder 280 KB. De reden voor die grens was een bijvangst – WhatsApp toonde bij gedeelde links de verkeerde voorbeeldafbeelding, omdat het voorbeeldafbeeldingen boven zo’n 300 KB gewoon negeert. 128 van de 468 posts waren getroffen.
De les: een afbeelding is meer dan haar pixels. Controleer metadata en bestandsnamen vóór het uploaden – of laat ze automatisch opschonen bij het uploaden.
📜 Een privacyverklaring die klopt met de werkelijkheid
Mijn privacyverklaring kwam oorspronkelijk uit een generator. Ze beschreef een contactformulier dat nooit heeft bestaan en een gedragsanalyse die nooit heeft gedraaid – en zei niets over wat er werkelijk gebeurt.
Dus herschreef ik het deel over de werking:
- Serverlogs: welke velden een request in het log achterlaat en hoe lang ze bewaard worden.
- Bescherming tegen aanvallen: dat fail2ban adressen tijdelijk blokkeert na herhaalde mislukte pogingen.
- Bezoekersstatistieken: dat ik bezoekers tel zonder tracker en zonder cookies, alleen geaggregeerd uit de logs.
- Wat er niet is: geen externe lettertypen, geen scripts van derden, geen cookies voor reclame of analyse.
De les: een privacyverklaring van standaardtekst klopt niet op het moment dat het ertoe doet. Ze moet beschrijven wat je eigen server echt doet – en alleen wie hem beheert weet dat.
🤖 De AI-verklaring – en citaten die nooit hebben bestaan
Veel van mijn teksten en afbeeldingen zijn gemaakt met hulp van AI; een aparte verklaring op de blog zegt dat ook. Eén ding daarin was echter niet helemaal eerlijk: er stond dat screenshots onbewerkt waren – veel zijn deels zwartgemaakt. Dat is nu rechtgezet.
Zwaarder woog een vondst in een oudere post: drie zinnen die werden gepresenteerd als citaat van een bekend persoon, die ze nooit zo heeft gezegd. Een taalmodel had ze aannemelijk “aangevuld”. De post bevat nu één enkel controleerbaar citaat met bron; mijn eigen interpretatie staat als zodanig gemarkeerd.
De les: AI schrijft overtuigende citaten. Elk citaat heeft een bron nodig die je zelf hebt gelezen – anders is het geen citaat.
🏷️ Het impressum: verplicht, maar liever niet op Google
Een Duitse website heeft een impressum nodig, een soort wettelijk colofon (§ 5 DDG), plus de naam van wie verantwoordelijk is voor de inhoud. Het moet makkelijk bereikbaar zijn – maar het hoeft niet in elke zoekmachine te verschijnen. Mijn impressum bevat mijn postadres, en dat wil ik niet als zoekresultaat bij mijn naam.
Daarom hebben het impressum en de privacyverklaring noindex in alle vier de talen: zoekmachines laten ze weg, maar bezoekers bereiken ze via de link in de footer van elke pagina. Onlangs kreeg de footer ook een disclaimerregel – in de taal van de bezoeker en gelinkt aan het bijbehorende onderdeel van het impressum: alles is mijn persoonlijke mening, niets ervan is juridisch, professioneel of beveiligingsadvies, en wie iets overneemt, moet het eerst testen.
En dan was er nog het impressum in dark mode. Het kwam oorspronkelijk als kant-en-klaar HTML-blok uit een licht template, met hardgecodeerde kleuren – donkergrijze tekst, een lichtgrijs kader rond de PGP-vingerafdruk. Op de donkere achtergrond van de blog was het nauwelijks leesbaar. De oplossing was simpel: de vaste kleuren verwijderen en de kleuren van het thema laten gelden.
De les: verplichte informatie moet bereikbaar zijn, niet vindbaar. En gekopieerde HTML neemt zijn vormgeving mee – ook waar die niet past.
Een tweede ronde. Na het schrijven van deze post heb ik de hele blog er nog een keer tegen gecontroleerd, en dat was de moeite waard. De vertaalplugin zette een taalcookie voor een jaar die mijn privacyverklaring niet noemde; die staat nu uit. Een paar screenshots toonden nog publieke IP-adressen, de voornaam van een familielid en een serienummer van een server, en één log bevatte nog een IP-adres. Dat is allemaal zwartgemaakt of vervangen. Acht ongebruikte afbeeldingen verlieten de mediabibliotheek, waaronder die boekomslag, en zwakke afbeeldingsbeschrijvingen zijn herschreven.
🎯 De lessen
- Alleen eigen of correct gelicentieerde afbeeldingen – ook AI-afbeeldingen kunnen inbreuk maken op rechten van anderen.
- Controleer metadata en bestandsnamen – het liefst automatisch bij het uploaden.
- Host content van derden zelf of link ernaar – elke embed stuurt bezoekersdata naar iemand anders.
- Stem privacyverklaring en AI-verklaring af op de werkelijkheid – standaardtekst en gepolijste verklaringen zijn kwetsbaar.
- Controleer elk citaat zelf – een taalmodel verzint ze overtuigend.
