<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>vulnerability – apt-upgrade.me – Homelab, Linux &amp; DevSecOps</title><link>https://www.apt-upgrade.me/nl/tag/vulnerability-nl/</link><description>One nerd's homelab: Linux, Kubernetes, security, and the occasional disaster.</description><language>nl-NL</language><lastBuildDate>Mon, 20 Jul 2026 20:42:03 +0200</lastBuildDate><atom:link href="https://www.apt-upgrade.me/nl/tag/vulnerability-nl/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>WP2Shell, een ongepatcht Docker-image en de nacht dat Claude ongevraagd mijn nginx-config repareerde 🐚</title><link>https://www.apt-upgrade.me/nl/2026/07/20/wp2shell-an-unpatched-docker-image-and-the-night-claude-fixed-my-nginx-config-without-being-asked-%F0%9F%90%9A/</link><pubDate>Mon, 20 Jul 2026 20:42:03 +0200</pubDate><guid>https://www.apt-upgrade.me/nl/2026/07/20/wp2shell-an-unpatched-docker-image-and-the-night-claude-fixed-my-nginx-config-without-being-asked-%F0%9F%90%9A/</guid><description>&lt;p&gt;Ik stuitte op &lt;a href="https://www.heise.de/news/wp2shell-Kritische-WordPress-Luecke-erlaubt-Codeeinschleusung-ueber-API-11369660.html" target="_blank" rel="noopener"&gt;dit artikel&lt;/a&gt; — eerlijke waarschuwing: het is in het Duits; de Engelstalige techpers had het blijkbaar nog niet opgepikt toen ik het las. De kern: een kwetsbaarheidsketen met de bijnaam “WP2Shell” rijgt twee losse WordPress-bugs aan elkaar — een SQL-injectie in de parameter &lt;code&gt;author__not_in&lt;/code&gt; van &lt;code&gt;WP_Query&lt;/code&gt; (CVE-2026-60137, CVSS 9.1) en een validatiefout in het REST-endpoint &lt;code&gt;/wp-json/batch/v1&lt;/code&gt; (CVE-2026-63030, CVSS 7.5) — tot een volledig ongeauthenticeerde remote-code-execution-primitive. Los van elkaar is elke bug slechts “zorgwekkend”. Aan elkaar geschakeld kan een aanvaller zonder enige inloggegevens een shell openen op elke WordPress-6.8+-installatie. Dat is het soort vondst dat je vrijdag verpest. 🔥&#10;Dus ging ik natuurlijk mijn eigen blog patchen, want ik draai precies die versierange.&#10;Alleen: er was nog geen bijgewerkt Docker-image. &lt;code&gt;wordpress:7.0.2-php8.3-fpm&lt;/code&gt; — de tag die de fix echt bevat — bestond gewoon nog niet op Docker Hub. Geweldig. Een bevestigde ongeauthenticeerde RCE in het wild, en het enige artefact dat ik nodig heb om hem te dichten was nog niet gepubliceerd. 😅&#10;En dan het deel waardoor ik deze post eigenlijk ben gaan typen: ik kwam er niet eens aan toe om zelf een noodoplossing voor te stellen. &lt;strong&gt;Claude — een AI, geen menselijke developer, geen script dat ik schreef&lt;/strong&gt; — bekeek de situatie, zag dat de exploitketen op de reverse-proxylaag te blokkeren was zonder de applicatiecontainer aan te raken, en schreef uit zichzelf de mitigatie in mijn nginx-ConfigMap — ongevraagd. Ik had niet om een workaround gevraagd. Ik had naar de kwetsbaarheid gevraagd. &lt;strong&gt;Geen ticket, geen copy-paste van Stack Overflow, geen mens in de loop — gewoon een AI-model dat redeneert over mijn echte infrastructuur en besluit in te grijpen.&lt;/strong&gt; Het… regelde het gewoon. 🤖&#10;De fix zelf is een mooi, klein stukje defense-in-depth: de kwetsbare REST-route in nginx blokkeren voordat hij ooit PHP-FPM bereikt. Maar — en dit is het detail dat indruk op me maakte — één &lt;code&gt;location&lt;/code&gt;-blok was niet genoeg. De REST-router van WordPress accepteert requests op twee manieren: de vorm met mooie permalink (&lt;code&gt;/wp-json/batch/v1&lt;/code&gt;) &lt;em&gt;en&lt;/em&gt; een fallback via de query string (&lt;code&gt;/?rest_route=/batch/v1&lt;/code&gt;) waar de meeste naïeve nginx-regels geen rekening mee houden. Claude testte beide paden live tegen de draaiende site, bevestigde dat de vorm met queryparameter dwars langs een &lt;code&gt;location&lt;/code&gt;-blok op alleen het pad zeilde, en leverde beide mitigaties samen op:&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>