2 lata w głębi życia z Google Pixel 6 i GrapheneOS

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands
Od mniej więcej dwóch lat śmigam z Google Pixel 6 — ale nie na fabrycznym Androidzie. O nie, wgrałem na tego zawodnika GrapheneOS i szczerze mówiąc, nie oglądam się za siebie.
GrapheneOS to open source’owy system oparty na Androidzie, rozwijany przez organizację non-profit, skupiony jak laser na prywatności i bezpieczeństwie oraz utwardzonych aplikacjach (pomyśl: przeglądarka, przeglądarka PDF itd.). To coś, co fajne dzieciaki nazywają custom ROM-em na Androida, tylko dużo bardziej hardkorowo pilnuje, żeby Wielki Brat nie zaglądał ci przez ramię.
Domyślnie wyrzuca wszystkie usługi Google Play (tak, naprawdę), ale jeśli koniecznie ich potrzebujesz, możesz je zainstalować ponownie — bezpiecznie w sandboksie i z ograniczonymi uprawnieniami. To tak, jakby wpuścić wampira, ale tylko do garażu.
Moje codzienne aplikacje na GrapheneOS:
- F-Droid – podstawowy sklep z aplikacjami dla wolnego i otwartego oprogramowania (FOSS) na Androidzie.
- NewPipe – w zasadzie YouTube bez reklam, śledzenia i algorytmicznych króliczych nor.
- Aurora Store – przyjazny prywatności front-end do Google Play Store. Konto Google niepotrzebne.
- Vanadium – utwardzona przeglądarka, fork Chromium, bo zwykły Chrome jest po prostu zbyt ufny.
A teraz najlepsze: w ogóle nie potrzebujesz konta Google, żeby korzystać z GrapheneOS. Zero. Nic a nic.
Co jeszcze uwielbiam? Cały system jest superlekki. W przeciwieństwie do przeciętnej, rozdętej przez producenta instalacji Androida (patrzę na was, preinstalowane Facebooki 😤), GrapheneOS trzyma się minimalizmu. Żadnych śmieci, tylko kontrola.
Jest stabilny jak skała, dostaje regularne aktualizacje OTA i wszystko po prostu działa.
Następny telefon? Łatwy wybór: kolejny Pixel. Dlaczego? Bo GrapheneOS oficjalnie wspiera tylko urządzenia Pixel, a instalacja jest tak prosta jak podłączenie przez USB i przejście przez instalator w przeglądarce. Raj dla nerda.
