Przygody z HP Service Pack – bootowanie aktualizacji firmware po nerdowsku

Ilustracja: kreskówkowy serwer mówiący Boot me obok ekranu z aktualizacją firmware

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands

No więc dziś miałem wielką przyjemność (i lekką panikę) aktualizować moje serwery HP za pomocą HP Service Pack.

Dobra, dobra... technicznie to nie pierwszy raz w życiu. Już to kiedyś przerabiałem.

Wcześniej zwykle robiłem aktualizacje firmware ręcznie — przeklikując się przez interfejsy iLO, spędzając godziny w króliczych norach dokumentacji albo czasem uruchamiając Service Pack ręcznie, gdy akurat był zainstalowany Windows Server.

Ale to był pierwszy raz, kiedy naprawdę zbootowałem ISO Service Packa z pendrive’a, zamiast żonglować płytami DVD, jakby wciąż był rok 2008. Postęp, prawda?


Spis treści

Dylemat Debiana

Jako zagorzały użytkownik Debiana boleśnie zdaję sobie sprawę, że HP nie wpisuje „Debiana" na listę VIP wspieranych dystrybucji.

Red Hat, Windows... jasne, zapraszamy. Debian? „Sorry, kolego, nie ma cię na liście."

Potwierdziłem to w bolesny sposób: kiedy zamontowałem ISO na Debianie i spróbowałem uruchomić skrypt aktualizacji, sypnął większą liczbą błędów niż konsola JavaScript w Internet Explorerze 6.

Morał z tej historii: HP nie obchodzą moje debianowe uczucia.


Wybryki z USB

Wczoraj nabrałem odwagi (albo głupoty) i wgrałem ISO Service Packa na pendrive’a za pomocą Rufus Portable.

Efekt: mój serwer spojrzał na pendrive’a i powiedział: „A co to w ogóle jest?" Bootowanie nieudane. Facepalm.

Okazuje się, że sztuczka polega na użyciu USB-Key-Utility od HP — tak, tego zakurzonego, starego oficjalnego narzędzia, które wciąż krąży po sieci. Wygląda, jakby napisano je w erze Windows XP, ale hej, naprawdę działa.

Czasem klasyka nigdy nie umiera. 🎶


Jeden plik, by wszystkimi rządzić

Kolejne ciekawe odkrycie: czy to HP DL20 Gen10, czy MicroServer Gen10 Plus V2... oba używają tego samego ISO Service Packa.

A ja myślałem, że HP będzie dzielić włos na czworo między ProLiantami a MicroServerami. Gdzie tam.

Najwyraźniej HP przemawia głosem swojego wewnętrznego Tolkiena: „Jedno ISO, by wszystkimi rządzić."


Właściwa aktualizacja (czyli nudna, ale ważna część)

Mając w końcu gotowy pendrive, podłączyłem go i zbootowałem serwer przez przeglądarkową konsolę HTML5 iLO (bo po co opuszczać wygodny fotel, prawda?).

Service Pack wystartował, wybrałem opcję automatycznej aktualizacji i bum — aktualizacje firmware zaczęły się sypać.

Żadnych eksplozji, żadnego dymu, żadnych nieoczekiwanych restartów na 99%. Po prostu gładkie aktualizacje firmware.

Co, szczerze mówiąc, jest jednocześnie ulgą i lekkim rozczarowaniem. Gdzie dramat?


Podsumowanie

HP Service Packi: wciąż toporne, wciąż wybredne wobec Linuksa, ale gdy już znajdziesz właściwe narzędzie do USB, po prostu działa™.

Jeśli jesteś debianowym nerdem jak ja, nawet nie próbuj uruchamiać ISO bezpośrednio — idź drogą USB. Twoje serwery (i twoje zdrowie psychiczne) ci podziękują.

Następnym razem może spróbuję zbootować go z dyskietki, tak dla nauki. 😉

Część tekstów i obrazów na tej stronie powstała z pomocą AI lub została wygenerowana przez AI. Szczegóły