Przygody z IPv6, firewallami i działem „ups, zapomniałem” 🚀

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands
Więc kilka dni temu pomyślałem: “Hej, bądźmy cool, wywalmy Apache’a i wskoczmy do pociągu hype’u na Nginxa, bo... HTTP/3, baby!” 🎉
Przewijamy do dziś, kiedy postanowiłem się popisać i odpalić jedno z tych fancy narzędzi do oceny SSL / serwera WWW. Wiesz, nerdowski odpowiednik prężenia mięśni przed lustrem. 😎
...i wtedy BUM 💥: mój blog był kompletnie niewidoczny przez IPv6. Serio, zniknął. Jakby Thanos pstryknął palcami i połowa pakietów wyparowała. 🫰
Spis treści
Zwrot akcji 🔒➡️🚫
Okazało się, że mój firewall był nadgorliwym bramkarzem w klubie, który zatrzymywał pakiety DHCPv6 w drzwiach. Mój biedny serwer nigdy nawet nie dostał swojego globalnego adresu IPv6. Nic dziwnego, że zghostował internet. 👻🌍
Side quest u Strato 🕹️
Grzebiąc w tym bałaganie, natknąłem się na parę “małych upsików” na moich pozostałych VServerach w Strato. Najpewniej ofiary mojej wielkiej migracji z serwerów opartych na Virtuozzo na serwery KVM. (Tak, napisałem to poprawnie za pierwszym razem. Przysięgam.) 🧙♂️
Na szczęście poprawki były łatwe. Ale bądźmy szczerzy: znalezienie tych bugów to było bardziej szczęście niż umiejętności. Jak odkrycie o 3 w nocy, że w lodówce została jeszcze pizza. 🍕✨
Wyciągnięte wnioski (czyli “Drogi przyszły ja”) 📝
- Automatyzuj. WSZYSTKO. – Jeśli da się to oskryptować, to trzeba to oskryptować. Moje playbooki Ansible krzyczą teraz o uwagę. 🤖
- Testuj jak maniak. – Nie zakładaj, że coś działa, bo “wczoraj działało”. Tak właśnie przyszły ty kończy, płacząc w plikach logów. 😭
- IPv6 nie jest już opcjonalne. – Chyba że lubisz patrzeć, jak kawałki internetu powoli się wymykają, podczas gdy ty krzyczysz na swój firewall. 🌐
Ostatnie słowa mądrości 🧙♀️
Jeśli dzisiejszy dzień czegoś mnie nauczył, to tego: administracja serwerami to w 20% konfigi, w 30% googlowanie błędów i w 50% mamrotanie do ekranu “ale czemu?”. 🔥💻
A teraz wybaczcie, idę zaktualizować swoje skrypty Ansible, zanim znowu zapomnę... bo pewnego dnia sobie za to podziękuję. Albo przynajmniej mniej będę na siebie kląć. 🤓

