Kiedy moja firma od fotowoltaiki rozbiła moje technologiczne marzenia — znowu

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands
Spędziłem dziś trochę czasu na małym researchu o wallboxach. Pewnie minie jeszcze kilka lat, zanim naprawdę będę go potrzebować, ale chciałem mieć z grubsza pojęcie o kosztach, złożoności instalacji i ogólnym poziomie zawracania głowy. Niestety moja firma od fotowoltaiki właśnie brutalnie sprowadziła mnie na ziemię.
Okazuje się bowiem, że w Niemczech jest nowa rzecz —ustawa o gospodarce energetycznej, paragraf 14a. Ale łamaniec językowy! Muszę to usłyszeć kilka razy, zanim zostanie w moim mentalnym cache’u.
O co chodzi w §14a?
Paragraf 14a Energiewirtschaftsgesetz (EnWG) reguluje sterowanie sterowalnymi odbiornikami energii w sposób dostosowany do potrzeb sieci — urządzeniami takimi jak pompy ciepła, ładowarki do aut elektrycznych czy domowe magazyny energii. Celem jest zapobieganie przeciążeniom sieci i utrzymanie stabilności sieci elektroenergetycznej.
Mówiąc prościej: operatorzy sieci mogą w szczytach zapotrzebowania tymczasowo sterować mocą tych urządzeń albo ją ograniczać, ale w zamian muszą zaoferować obniżone opłaty sieciowe lub inne zachęty.
(To tylko moje zdanie… ale jeśli rząd planuje zdalnie przykręcać urządzenia o dużej mocy, to sieć wkracza w zupełnie nową erę — a ja przynajmniej będę zadowolony, mając w pogotowiu jakieś zasilanie awaryjne.)
Obowiązkowo – ale z bonusem
Ta regulacja stała się teraz obowiązkowa dla nowych instalacji. Dobra wiadomość: za jej spełnienie dostajesz do 190 € rocznie zniżki na opłatach sieciowych. Mały promyk nadziei — albo nazwijmy to ciasteczkiem za oszczędzanie prądu.
Wi-Fi? Nie. Wymagany kabel.
A potem przyszedł cios. Moja firma od fotowoltaiki mimochodem wspomniała, że tego nie da się zrobić przez Wi-Fi — potrzebny jest dodatkowy kabel danych.
A ja pomyślałem: „Idealnie… kolejna dziura w ścianie mojego domu.” Jeszcze jeden kabel między rozdzielnią a garażem. Więcej kosztów. Więcej wiercenia. I oczywiście kolejna runda uszczelniania ściany, żeby te inwazyjne mrówki z ulicy nie zamieniły mojej piwnicy w mrowisko. Ach, zapomniałem dodać — w garażu jest już linia siłowa wysokiego napięcia. Położona oczywiście przy budowie domu.
Odkupienie mojego wewnętrznego nerda sieciowego
Na szczęście na początku kariery spędziłem sporo lat, pracując w inżynierii sieciowej — ciągle przy telefonie z sfrustrowanymi klientami narzekającymi na wolne łącza. To doświadczenie zostawiło ślad — dosłownie. Osobiście uważam Wi-Fi za seksowne, eleganckie i superwygodne. Ale jeśli musisz przesyłać dużo danych niezawodnie i bez zrywania, po prostu nie da się obejść bez kabli. Jak mówi stare powiedzenie: najlepsza optymalizacja Wi-Fi to podłączenie kabla.
Kiedy budowaliśmy dom, poszedłem na całość jako nerd sieciowy i okablowałem go jak szwajcarski ser pełen dziur na Ethernet, od góry do dołu. Każdy pokój, każdy kąt — wszędzie kable CAT.
I w przeciwieństwie do kogokolwiek innego w okolicy miałem nawet tyle przezorności, żeby zainstalować gniazdo Ethernet w garażu, podłączone bezpośrednio do switcha w piwnicy. Wtedy było to trochę krępujące. Nie myślałem o §14a — po prostu marzyłem o przyszłym samochodzie elektrycznym, który kiedyś może też będzie potrzebował stabilnego połączenia kablowego do aktualizacji firmware’u zbyt kapryśnej dla Wi-Fi.
A teraz… ten kabel ratuje sytuację
Okazuje się, że ten kabel LAN można teraz wykorzystać ponownie do spełnienia wymogów §14a. Czy to nie poetyckie?
Jeśli istniejąca linia siłowa wysokiego napięcia do garażu też spełnia wymagania techniczne (mój elektryk właśnie to sprawdza), nic nie powinno stać na przeszkodzie instalacji wallboxa — a co najważniejsze, koniec z wierceniem otworów koronkami w ścianach mojego domu!
Drobne irytacje
Niestety, w przeciwieństwie do innych komponentów PV, wallbox nie jest zwolniony z VAT. A marzenie o używaniu baterii auta elektrycznego jako zasilania awaryjnego dla domu — oddawaniu prądu, żeby na przykład zasilić pompę ciepła — to wciąż bardziej fantazja na etapie prototypu niż rzeczywistość dla konsumentów. Ale pomysł, że można pobrać prąd z powrotem z w pełni naładowanego auta, kiedy go nie potrzebujesz, i zamienić je w tymczasowy domowy magazyn energii, jest po prostu zbyt fajny, żeby go zignorować — a najciekawsze jest to, że ta technologia nie jest już daleko. Jest tuż na progu gotowości rynkowej.
Dla porównania: średniej wielkości auto elektryczne jak Tesla Model 3 ma około 60 kWh pojemności baterii. To wystarczy, żeby zasilać nasze gospodarstwo domowe przez kilka dni — kilka razy więcej niż nasz magazyn energii w piwnicy.
Podsumowanie
Energia słoneczna i elektryczność pozostają dla mnie bez końca fascynujące — ale jak po raz kolejny się przekonałem, nie są aż tak plug-and-play, jak można by mieć nadzieję.
