Rok później: w końcu otworzyłem kod mojego homelabowego stacku K3s

Ilustracja: mężczyzna świętujący przy świecącej klawiaturze, otoczony ikonami chmury i kodu

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands

W kilku ostatnich wpisach wspominałem, że próbuję wymyślić, jak opublikować kod automatyzacji mojego homelabu *bez przypadkowego otwarcia przy okazji kodu całej mojej infrastruktury* 😅

Okazuje się, że to zaskakująco nietrywialny problem, gdy twoje inventory Ansible wygląda jak cyberpunkowa skrzynia skarbów pełna vaultów, sekretów i zmiennych specyficznych dla hostów. 🔐🐉

Po odrobinie prób, błędów, kofeiny i wątpliwych życiowych wyborów… w końcu znalazłem układ, który działa przepięknie:

👉 dwa oddzielne git remote’y.

Prywatna, self-hostowana instancja Gitea trzyma *prawdziwe* repozytorium — łącznie z zaszyfrowanymi sekretami, plikami vault i wszystkimi pikantnymi wewnętrznymi kawałkami.

Tymczasem publiczne repo na GitHubie dostaje tylko czysty kod automatyzacji, z wrażliwymi plikami wykluczonymi przez .gitignore i zastąpionymi przyjaznymi szablonami .example. 🧼✨

Wszystko, co tajne, i tak jest szyfrowane przez Ansible Vault (AES-256) — więc nawet jeśli coś jakimś cudem się prześlizgnie, atakujący dostaje tylko zaszyfrowany bełkot. 🧠💾

📦 Repo:

👉 github.com/aptupgrademe/www_k3s

Projekt stawia Nextcloud albo WordPressa na świeżym jednowęzłowym klastrze K3s działającym na AlmaLinux 9.

Jedno polecenie.

Zero click-ops.

Maksimum nerdowskiej energii. ⚡🤓


Spis treści

🧠 Idea

Uruchom:

ansible-playbook blog.yml --limit <host> --ask-vault-pass

…na zupełnie świeżym VPS-ie i patrz, jak zmienia się w w pełni utwardzony, z TLS, monitorowany serwer WordPress albo Nextcloud, jak w jakiejś infrastrukturalnej ewolucji Pokémona. 🐛➡️🐉

Żadnego ręcznego grzebania przez SSH.

Żadnych tajemniczych kroków instalacji.

Żadnego cmentarzyska „TODO: udokumentować później”. 💀

Wszystko jest idempotentne — uruchamiaj ponownie, kiedy chcesz, bez rozwalania danych i bez przywoływania demonów configuration drift.


⚙️ Stack w skrócie

  • 🏗️ K3s — Kubernetes bez korporacyjnej traumy
  • 🔀 F5 nginx-ingress — działa jako DaemonSet z hostNetwork: true
  • 🔒 cert-manager — automatyczne certyfikaty Let’s Encrypt, bo przeglądarki tęsknią za zielonymi kłódkami
  • 📝 WordPress 6.9-fpm + sidecar nginx + MariaDB 10.11
  • ☁️ Nextcloud 33-fpm + Redis + Collabora CODE dla self-hostowanego biurowego klimatu na poziomie nerda
  • 📊 Prometheus + Grafana — bo jeśli nie da się tego narysować na wykresie, to czy to w ogóle istnieje?
  • 🛡️ iptables — domyślnie DROP, wykrywanie skanowania portów, rate limiting ICMP, mała cyfrowa fosa 🏰
  • 🔐 Fail2Ban, auditd, rkhunter, dnf-automatic — paranoja jako kod™

🚀 Co naprawdę robi jedno uruchomienie playbooka

  1. 🔑 Utwardza SSH — własny port, uwierzytelnianie tylko kluczem, ciaśniejsze configi
  2. 🔥 Buduje reguły firewalla IPv4 + IPv6 z wykrywaniem skanowania portów przez xt_recent
  3. 🧱 Włącza SELinux w trybie enforcing z poprawnymi kontekstami kontenerów
  4. ☸️ Instaluje K3s, Helma, cert-managera i nginx-ingress
  5. 📦 Automatycznie wdraża pełny stack workloadów Kubernetesa
  6. 📝 Konfiguruje WordPressa przez WP-CLI jak cywilizowany goblin automatyzacji
  7. ☁️ Konfiguruje Nextcloud przez occ, łącznie z Redisem, SMTP i trusted domains
  8. 📈 Ustawia exportery monitoringu + scraping Prometheusa + dashboardy Grafany
  9. 🛡️ Wdraża Fail2Ban, auditd, skany rkhuntera i automatyczne aktualizacje bezpieczeństwa
  10. ☕ Prawdopodobnie zużywa mniej kawy niż ja przy debugowaniu tego wszystkiego

🔐 Sekrety & bezpieczeństwo

Wszystkie dane uwierzytelniające są szyfrowane przez Ansible Vault (AES-256).

Wrażliwe pliki, takie jak:

  • vault.yml
  • vars.yml
  • hosts.yml

…nigdy nie trafiają do publicznego repozytorium. 🚫🌍

Repo na GitHubie zawiera tylko kod automatyzacji wielokrotnego użytku i szablony .example:

vars.yml.example
vault.yml.example
hosts.yml.example

Sklonuj → uzupełnij wartości → zaszyfruj → wdróż. ✨


🙃 Rzeczy, które były o wiele trudniejsze, niż się spodziewałem

  • Wyzwanie HTTP-01 Let’s Encrypt zwracało 301

    Okazuje się, że przekierowanie wszystkiego na HTTPS przekierowuje też wyzwanie ACME. Kto by pomyślał? 🙃

    Naprawione przez F5 Mergeable Ingresses (wzorzec master/minion), dzięki czemu /.well-known/ omija przekierowania.

  • Nieskończona pętla przekierowań HTTPS

    Moja pierwsza logika w nginx w zasadzie zrobiła sobie filozoficzny DDoS.

    Naprawione czystszym wzorcem przekierowania z trzema zmiennymi.

  • mysqld_exporter v0.19.0 uśmiercił DATA_SOURCE_NAME

    Dane uwierzytelniające wymagają teraz zamontowanego pliku .my.cnf.

    Odkryłem też, że uprawnienia 0600 nie pomagają, jeśli kontener działa jako nobody. 🤡

  • iptables OUTPUT DROP zepsuło wnętrzności K3s

    Bo najwyraźniej Kubernetes uwielbia bez przerwy rozmawiać sam ze sobą.

    Naprawione jawnymi regułami ACCEPT dla CIDR-ów podów/serwisów.

  • Dashboard Grafany 1860 pokazywał “No data”

    Nowoczesne dashboardy Grafany nie zawierają już __inputs.

    Rozwiązanie: malutki skrypt patchujący w Pythonie, który rozmawia z API Grafany jak mały goblin automatyzacji.


🧪 Spróbuj sam

git clone https://github.com/aptupgrademe/www_k3s.git
cd www_k3s

cp inventory/hosts.yml.example inventory/hosts.yml
cp inventory/host_vars/test/vars.yml.example inventory/host_vars/myhost/vars.yml

# fill in your values, then:
ansible-vault encrypt inventory/host_vars/myhost/vault.yml

ansible-playbook blog.yml --limit myhost --ask-vault-pass

Pełny quickstart, przegląd ról i dokumentacja zmiennych są w README na GitHubie.

PR-y, feedback i inni nerdzi od infrastruktury mile widziani. 🚀🐧☸️

Część tekstów i obrazów na tej stronie powstała z pomocą AI lub została wygenerowana przez AI. Szczegóły