Homelab Rebuild 2026 — Active Directory, pranie Pi-hole i litera dysku, która nie chce istnieć

Ilustracja przebudowy homelabu z Active Directory

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands

🖥️ Kolejny kamień milowy zaliczony w projekcie z homelabu do mini datacenter: Active Directory żyje, mój desktop złożył przysięgę wierności domenie, a Pi-hole pierze teraz zapytania DNS przez prawdziwy Windows Server, jakby miał teczkę i firmową smycz z identyfikatorem. Do dzieła. 🎩 Wcześniej w tej serii: zbudowałem klaster Proxmox i wdrożyłem go Terraformem — nadrób to tutaj, jeśli przegapiłeś.

Spis treści

🏰 Rodzi się domena: muench.home.arpa

Active Directory działa, zainstalowane na HP1-dc01 i HP2-dc02 jako porządny układ z wieloma DC (bo jeden kontroler domeny to po prostu single point of failure z wymyślną nazwą). Sama domena nazywa się muench.home.arpa — wybór nazwy dzięki uprzejmości ChatGPT, który słusznie zauważył, że .home.arpa to jedyna TLD zarezerwowana specjalnie na „to nigdy, przenigdy nie będzie routowane w prawdziwym internecie, obiecuję". Żadnych przypadkowych kolizji z czyjąś prawdziwą publiczną strefą DNS. Nerdowsko, poprawnie i z lekka biurokratycznie. 10/10, znowu oddałbym decyzje o nazwach LLM-owi. 🤖 Mój desktop (Asus NUC, który robi, co może, by udawać firmową stację roboczą) został dołączony do domeny. Jeden gotowy, jeszcze kilka — czekają jeszcze dwa pecety i laptop, aż przyjdzie ich kolej, by zostać obywatelami domeny. 💻➕

🕸️ Łańcuszek DNS o wątpliwej elegancji

Tu zaczyna się zabawa. Łańcuch rozwiązywania DNS wygląda teraz tak:

FritzBox (router)
   │  DNS server = DC01
   ▼
DC01 (Windows Server, AD-integrated DNS)
   │  DNS server = Pi-hole VM
   ▼
Pi-hole
   │  upstream DNS = FritzBox
   ▼
FritzBox → the actual internet

Tak, na końcu wraca do FritzBoxa — i o to chodzi. Każdy klient pyta kontroler domeny, kontroler domeny przekazuje do Pi-hole, Pi-hole robi swoją magię blokowania reklam i trackerów, i dopiero wtedy cokolwiek trafia do FritzBoxa po prawdziwe rozwiązanie nazwy. Efekt netto: blokowanie reklam na poziomie DNS działa teraz przezroczyście dla każdej maszyny w domenie, bez żadnej konfiguracji na kliencie, wyprane przez infrastrukturę, która przy okazji wydaje bilety Kerberosa. Blokowanie reklam klasy enterprise. Nikt nie prosił o taki poziom over-engineeringu, a jednak jesteśmy tutaj. 🙃

🗺️ Saga dysku Z: trwa...

Napisałem też skrypt PowerShell, który idempotentnie tworzy obiekt zasad grupy mapujący dysk Z: na udział Samby, wskazujący na dedykowaną linuksową VM w stylu NAS, dla każdego użytkownika domeny przy logowaniu. GPO utworzone ✅, podlinkowane do domeny ✅, pokazuje Enabled = True w każdym sprawdzeniu RSOP, jakie do tej pory na nim odpaliłem ✅. Czy Z: pojawia się już w Eksploratorze Windows? Nie. Jeszcze nie. 😅 To taki bug, przez który zaczynasz kwestionować replikację SYSVOL, secure channels, DNS, dzienniki zdarzeń i w końcu własne zdrowie psychiczne, w tej kolejności. Uznaj to za otwarty wątek — gdy w końcu złapię odpowiedzialnego gremlina, dostanie własny wpis, bo na tym etapie już na niego zasłużył.

📦 Przechowywanie plików: osobna VM z Sambą, nie kontroler domeny

Mała decyzja architektoniczna warta podkreślenia: mogłem po prostu użyć samego DC01 jako serwera plików — AD i usługi plików dzielą jedną maszynę mniej więcej od zarania Windows NT. Zamiast tego wydzieliłem przechowywanie plików na osobną, dedykowaną VM z Linuksem i Sambą. Dlaczego? Głównie elastyczność — wolę móc zmieniać rozmiar, robić snapshoty, przebudowywać albo kiedyś sklastrować storage niezależnie od „maszyny, która przy okazji obsługuje uwierzytelnianie całej mojej domeny". Wiązanie cyklu życia serwera plików z cyklem życia kontrolera domeny to decyzja, która wydaje się w porządku aż do chwili, gdy bardzo wyraźnie przestaje taka być. 🔥🗄️

🧰 Workflow na desktopie: VS Code jako bardzo wymyślny klient SSH

Warto wspomnieć, bo to wyjaśnia sporo logiki tego układu: całe zarządzanie po stronie Linuksa — git, Ansible, kubectl — mieszka na dedykowanej Seed VM, a nie na moim desktopie. Moja właściwa stacja robocza, z dwoma monitorami i całą resztą, nie uruchamia do tego lokalnie praktycznie nic: to tylko VS Code, połączony przez SSH prosto z Seed VM, gdzie otwiera folder i terminal. Desktop z Windowsem to na tym etapie w zasadzie bardzo ładny, bardzo drogi emulator terminala z menu Start. 😄

✅ Sprawdzenie statusu

  • Domena AD muench.home.arpa — działa na dwóch DC
  • Desktop w domenie — 1 z 4 maszyn klienckich gotowa
  • Łańcuch DNS z blokowaniem reklam przez Pi-hole w domenie — działa
  • Mapowanie dysku Z: przez GPO — skonfigurowane, po stronie klienta jeszcze niewidoczne (dochodzenie trwa)
  • Dedykowana VM z Sambą do przechowywania plików — zdecydowane i działa
  • Pozostała praca przy VM — więcej w kolejnych wpisach

Następnie w tej serii: postawienie GitLaba jako źródła prawdy dla całego labu oraz dokładniej o konfiguracji deweloperskiej Seed VM — git, Terraform, Ansible, kubectl, wszystko przygotowane z góry, żeby praca nad infrastrukturą nie zależała od tego, jaki laptop akurat jest pod ręką. Bądź na bieżąco. 🚀


📚 Więcej w tej serii: Homelab Rebuild 2026

Część tekstów i obrazów na tej stronie powstała z pomocą AI lub została wygenerowana przez AI. Szczegóły