wp2shell, fałszywy Chrome i botnet w prochowcu: co wygadały moje własne access logi

Ilustracja ataku botnetu wp2shell widocznego w access logach

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands

Kilka dni temu krążył “wp2shell” — łańcuch RCE bez uwierzytelnienia w WordPressie, sklejony z SQL injection (CVE-2026-60137) i obejścia walidacji w endpoincie REST batch (CVE-2026-63030). 🩸 Każdy WordPress ≥6.8 był narażony; upstream w końcu naprawił to w 7.0.2. Przez parę dni obgryzania paznokci ten właśnie blog działał z awaryjną blokadą w nginx na /wp-json/batch/v1, bo załatany obraz Dockera po prostu odmawiał zaistnienia. Klasyka. 🙃 Więc oczywiście, gdy pożar został ugaszony, zrobiłem to, co robi każdy szanujący się nerd od homelabu o 2 w nocy: zszedłem do jaskiń własnych logów ingressu. 🕵️‍♂️ Okazuje się, że internet ma gdzieś, że załatałeś. Internet i tak dalej puka.

🔍 Dowody z access logu

Przy pierwszym przejściu przez logi myślałem, że mam schludną małą garstkę trafień. Potem wróciłem z lepszym grepem (okazuje się, że zwykłe linie access logu nginx nie powtarzają nazwy hosta, więc mój pierwszy filtr domeny po cichu zjadał prawdziwe trafienia — nawet nerdy od homelabu mają gorsze dni 🤦) i odkryłem, że to dużo więcej niż garstka.

  • 🌊 Powódź na otwarcie, 18–19 lipca — w dniu publikacji CVE moje logi rozświetliły się dziesiątkami trafień, prawie wszystkimi od tego samego cudownie mało subtelnego User-Agenta, wp2shell.com scanner, rotującego przez małą armię adresów IP za Cloudflare, przeważnie z wynikiem 207 (przetworzone, przed zabezpieczeniem). W zasadzie internetowi badacze bezpieczeństwa (albo “badacze” 🧐) robiący zsynchronizowaną rundę honorową w chwili, gdy ujawnienie stało się publiczne.
  • 😂 Powtórka od tego samego UA skanera 20 lipca: 403, zablokowane przez moją awaryjną regułę. 💪 I znowu 21 lipca, gdy reguła akurat na chwilę była wyłączona: 207, przepłynęło gładko. 🎯 (CVE w core było już wtedy załatane, więc — antyklimaks dla nas obu.)
  • 🕵️ Mój osobisty faworyt: maszyna EC2 w AWS Tokio (ec2-*.ap-northeast-1.compute.amazonaws.com, tak, zrobiłem reverse DNS, tak, czułem się bardzo mądry) w fałszywym User-Agencie Chrome jak w tanim kostiumie na Halloween. 🎭 Zażądała /, odczekała dokładnie jedną (1) sekundę i poszła prosto na endpoint exploitu. Żadnego CSS. Żadnego JS. Żadnego favicona. Żaden człowiek tak nie przegląda — prawdziwy Chrome ładuje na jedną odsłonę assetów na małą powieść. Niezła próba, robocie. 🤖
  • 🆕 Aktualizacja, gdy jeszcze pisałem ten wpis: przyszedł świeży z Google Cloud (*.bc.googleusercontent.com), dwa żądania, w odstępie jednej sekundy, oba 207 — a ten nawet zadał sobie trud, żeby oznaczyć się własnym parametrem śledzącym, &_w2s=347b2f52 / &_w2s=b58fad1b. Czyjeś narzędzie do skanowania najwyraźniej numeruje teraz własne próby. Wydajność! 📊 Trzeci różny duży dostawca chmury do tej pory (za Cloudflare, AWS, teraz GCP) — ta rzecz ma przyjaciół wszędzie.

🤔 Dobra, ale kto to właściwie robi?

Uczciwe pytanie i warto to rozpisać dla każdego, kto nie gapi się w logi serwera dla przyjemności: nie każdy, kto szturcha znaną podatność, jest przestępcą. Jest tu prawdziwe spektrum, a sygnały mają znaczenie. 🔬

  • 😇 Strona w dobrej wierze: organizacje badające bezpieczeństwo i serwisy skanujące (pomyśl o projektach w stylu Shodan, Censys, GreyNoise) nieustannie przeczesują internet w poszukiwaniu znanych CVE — czasem, żeby budować publiczne feedy threat intel, czasem żeby właściciele dotkniętych stron mogli się sprawdzić i powiedzieć “o nie.” Narzędzie, które dosłownie nazywa się wp2shell.com scanner we własnym User-Agencie, dobrze pasuje do tego profilu: nie ma powodu się ukrywać, a głośne mówienie, kim jesteś, to dokładnie to, co robią legalne skanery (i często to, czego oczekują normy odpowiedzialnego ujawniania).
  • 😈 Strona w złej wierze: atakujący wykonujący dokładnie ten sam rodzaj sprawdzenia, tylko że celem nie jest “komuś powiedzieć”, ale “znaleźć drzwi, przez które wciąż mogę wejść” — żeby podrzucić webshell, wstrzykiwacz spamu, koparkę kryptowalut albo po prostu dodać maszynę do botnetu. To ci, którzy mają wszelkie powody, żeby wtopić się w tłum.

Właśnie dlatego ciągle wskazuję przypadki z fałszywym User-Agentem Chrome (ten z AWS Tokio, ten z GCP) jako ciekawsze: uczciwy skaner nie musi przebierać się za przeglądarkę zwykłego odwiedzającego. Coś, co udaje człowieka, właśnie po to, żeby nie wyglądać jak skaner, ma powód, żeby się ukrywać — i “mam dobre intencje” zwykle nim nie jest. 🎭 Więc uczciwe podsumowanie laika: to niemal na pewno mieszanka obu, a z samego access logu nie udowodnię intencji — odpowiedź 207 mówi mi, że endpoint odpowiedział, a nie co ktoś próbował z nim zrobić. Ale skaner, który sam się przedstawia, jest pewnie bliżej “promieniowania tła internetu / narzędzi bezpieczeństwa”, a przebrane są najbliżej tego, co nazwałbym “ktoś naprawdę liczy, że wejdzie.” Ponieważ leżący pod spodem błąd WordPressa i tak jest załatany, żaden z obozów nic tu nie wskórał — ale sam wzorzec warto znać. 🛡️ Pełne wyznanie, dla nerdów, którzy liczą punkty w domu: moje własne testy curl — te, które puściłem, żeby potwierdzić, że blokada naprawdę działa — siedzą w tym samym pliku logu, wielokrotnie, bo najwyraźniej nie potrafiłem sprawdzić tylko raz. 😅 Więc technicznie ja też jestem “adresem IP sondującym podatny endpoint.” Winny zarzucanych czynów, Wysoki Sądzie. 👨‍⚖️ To zresztą nie tylko moja paranoja: Golem.de też opisał dokładnie tę falę trwających prób exploitacji — “Lücken in WordPress: Laufende Schadcode-Attacken gefährden Millionen von Websites” — więc to nie jest jakaś odosobniona teoria spiskowa bloga o homelabie. 📰 To naprawdę rzecz na skalę całego internetu.

🕸️ Runda bonusowa: scrapery w prochowcu

Kiedy siedziałem w kopalniach logów, szukając wp2shell, potknąłem się o coś dużo większego i, szczerze mówiąc, ciekawszego: 765 różnych adresów IP, rozrzuconych po co najmniej 530 odrębnych blokach sieciowych /16 (czyli: wszędzie, nie jedno centrum danych), z których każdy pojawił się, żeby wykonać dokładnie jedno albo dwa żądania, a potem zniknąć na zawsze. 👻 Każdy z nich przedstawiał się zupełnie normalnie wyglądającym UA przeglądarki desktopowej — Chrome albo Edge, Windows albo Mac, pełen zestaw. Nic, co oflagowałbyś na pierwszy rzut oka. Ale ustaw je wszystkie w rzędzie i maska spada natychmiast: trafiały wyłącznie w moje ~31 stron archiwum tagów/kategorii/dat (/tag/ansible, /category/devsecops, /2025/05 i tak dalej), metodycznie przerabiając listę — i żaden z nich nigdy nie pobrał potem ani jednego pliku CSS, JS czy obrazka. 🖼️🚫 Prawdziwa karta Chrome ładuje dwa tuziny assetów na odsłonę, a ty nawet nie kiwniesz palcem. Te nie załadowały żadnego. To podpis botnetu scrapującego przez proxy domowe: zamiast walić w stronę z jednego IP (co kończy się rate limitem albo banem w jakieś cztery sekundy), wynajmujesz kilkaset tysięcy prawdziwych domowych adresów IP i z każdego wysyłasz dokładnie jedno uprzejme, naprawdę-jestem-człowiekiem żądanie. Śmierć od tysiąca skaleczeń papierem, tyle że te skaleczenia są nie do odróżnienia od prawdziwych czytelników, dopóki nie oddalisz się na tyle, żeby zobaczyć wzorzec. 🔎 Biorąc pod uwagę cel (systematyczne przechodzenie każdej strony archiwum, czyli całego indeksu treści strony, a nie tylko strony głównej), stawiam na scraping treści na dużą skalę — może to być stara dobra kradzież treści pod SEO, może ktoś budujący zbiór treningowy dla AI. Tak czy inaczej: 765 “odwiedzających”, którzy przeczytali zero słów i załadowali zero fontów, nigdy nie było odwiedzającymi. 🤖🕶️

🎬 Wniosek

Sama dziura jest załatana już od jakiegoś czasu (działam na 7.0.2 od pierwszego dnia, w którym to było możliwe). Ale skanowanie pod świeżo ogłoszone CVE nie ustaje tylko dlatego, że ktoś, gdzieś, wypuścił poprawkę. 📡 Boty skanujące nie czytają changelogów. Jeśli prowadzisz publicznie dostępnego WordPressa, taki ruch to po prostu promieniowanie tła — dobra wymówka, żeby od czasu do czasu naprawdę zerknąć w swoje access logi, zamiast zakładać, że “patched == done.” 🛡️


📚 Więcej w tej serii: zabezpieczanie tego bloga

Część tekstów i obrazów na tej stronie powstała z pomocą AI lub została wygenerowana przez AI. Szczegóły