Deep Dive: nftables – jedna własna tabela, sety z timeoutami i 300 reguł, które K3s pisze obok
Jak nftables naprawdę ocenia pakiety, dlaczego ten setup ma dokładnie jedną tabelę i nigdy nie robi flush ruleset, jak fail2ban, wykrywanie skanów portów i krajowy filtr SSH dzielą sety w kernelu – i cztery bugi, które nauczyły szczegółów.

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands
Deep Dive z serii wokół Ansible Tour. Tour objaśnia role, deep dive’y – technologię pod spodem: jak działa, dlaczego jest tu używana właśnie tak i co po drodze poszło nie tak.
nftables zastąpiło iptables w kernelu już lata temu, ale większość poradników wciąż tłumaczy stare reguły iptables linijka po linijce i na tym kończy. To działa, dopóki drugi program też nie zacznie pisać reguł – a na hoście K3s robi to kilka. Ten wpis objaśnia model danych nftables ze szczegółami, które liczą się w praktyce, jak rola common_firewall buduje jedną tabelę dla hosta, fail2ban, wykrywanie skanów portów i krajowy filtr SSH, co K3s stawia obok, oraz cztery bugi z ostatnich miesięcy, z których każdy nauczył jednego z tych szczegółów w bolesny sposób. Sama migracja jest opisana we wcześniejszym wpisie, filtr krajowy w kolejnym; ten jest o tym, jak to wszystko do siebie pasuje.
Spis treści
🧭 Jak nftables podejmuje decyzje
Tabele, chainy, hooki
W iptables tabele (filter, nat, mangle) i ich chainy były stałe. W nftables tabela to po prostu namespace, który sam tworzysz, i należy ona do rodziny adresów: ip, ip6, inet (obie), arp, bridge, netdev. Chain widzi pakiety tylko wtedy, gdy jest base chain – podpiętą do hooka netfiltera (prerouting, input, forward, output, postrouting) z priorytetem i policy. Zwykłe chainy bez hooka są osiągalne tylko przez jump albo goto.
table inet filter {
chain input {
type filter hook input priority filter; policy drop;
...
}
}
Priorytety: kilka tabel na jednym hooku
Na tym samym hooku może wisieć dowolnie wiele base chainów z dowolnie wielu tabel. Kernel wykonuje je w kolejności ich numeru priorytetu – najniższy pierwszy: raw to −300, connection tracking działa na −200, mangle −150, dstnat −100, filter 0, srcnat 100. Wynikają z tego dwa fakty, które łatwo przeoczyć:
- Accept jest ostateczny tylko dla własnego chaina. Jeśli nasz chain
inputzaakceptuje pakiet, następny base chain na tym samym hooku – na przykład ten utworzony przez K3s – nadal go widzi i może go odrzucić. Tylko drop kończy podróż pakietu wszędzie. - Liczy się, gdzie chain stoi względem conntracka. Chain na −300 działa przed connection trackingiem i nie może wiedzieć, czy pakiet jest odpowiedzią. Chain na −150 działa po nim i może użyć
ct state. Jeden z bugów poniżej wziął się właśnie z tej różnicy.
Sety i mapy
Sety to typowane kolekcje (ipv4_addr, ipv6_addr, numery portów, konkatenacje) trzymane w kernelu i przeszukiwane w stałym czasie. Z flags interval przechowują zakresy, z flags timeout każdy element wygasa sam, a z flags dynamic sama reguła może dodawać elementy ze ścieżki pakietu (add @set, update @set). To właśnie sprawiło, że ipset stał się zbędny: lista banów z 24-godzinnym wygasaniem to trzy linijki.
Atomowa podmiana – i dlaczego “flush ruleset” jest niebezpieczne
nft -f file stosuje cały plik jako jedną transakcję: albo ładuje się wszystko, albo nic, i nie ma ani chwili bez reguł. Wiele przykładowych konfiguracji zaczyna się od flush ruleset. Na hoście, gdzie reguły pisze tylko jeden program, to w porządku. Na hoście, gdzie kube-proxy, flannel i kontroler network policy Kubernetesa trzymają własne tabele, kasuje to także ich reguły – a one zauważają to dopiero przy następnej synchronizacji, po sekundach albo minutach.
iptables-nft i iptables-legacy
Większość komponentów Kubernetesa wciąż mówi po iptables. W aktualnych dystrybucjach polecenie iptables to iptables-nft: ta sama składnia, ale pisze do tabel nftables o nazwach ip filter, ip nat i tak dalej, używając warstwy kompatybilności dla starych modułów match. Drugi backend, iptables-legacy, pisze do starych struktur x_tables w kernelu. Oba mogą być aktywne jednocześnie – i wtedy ani nft list ruleset, ani iptables-legacy -L nie pokazują pełnego obrazu.
🛡️ Dlaczego to tu jest
- Jeden czytelny plik dla IPv4 i IPv6 (
table inet), wersjonowany w Gicie, renderowany z jednego szablonu. - Domyślny drop w obu kierunkach. Na wejściu tylko web, SSH i to, czego potrzebuje K3s; na wyjściu tylko DNS, NTP, HTTP(S), wysyłka poczty i własny ruch klastra.
- Listy banów w kernelu z timeoutami dla fail2ban, wykrywania skanów portów i krajowej allowlisty SSH – żadnego daemona na ścieżce pakietu.
🔧 Co robi to repozytorium
Jedna własna tabela
Rola renderuje fw.nft.j2 do /etc/sysconfig/nftables.conf – pliku, który unit nftables na AlmaLinux faktycznie czyta (a nie /etc/nftables.conf). Plik zaczyna się tak:
table inet filter
delete table inet filter
table inet filter {
...
}
Pierwsza linia tworzy tabelę, jeśli jeszcze nie istnieje (żeby delete nie mógł się wywalić przy świeżym bootcie), druga usuwa ją ze wszystkim w środku, potem jest budowana od nowa – wszystko w jednej transakcji. Podmieniana jest tylko nasza tabela; tabele K3s zostają nietknięte. Drop-in systemd ogranicza unit w ten sam sposób: ExecReload ładuje plik, ExecStop uruchamia nft delete table inet filter zamiast domyślnego flusha dystrybucji. Zanim plik zastąpi aktywny, Ansible waliduje wyrenderowanego kandydata przez nft -c -f; błąd składni nigdy nie dociera do firewalla.
Wniosek: na hoście, gdzie reguły pisze kilka programów, podmieniasz tylko własną tabelę – nigdy cały ruleset.
Chain input, po kolei
- Loopback, established/related, drop invalid; drop pakietów XMAS i NULL, reset SYN+ACK przy nowych połączeniach, rate limit dla RST.
- Najpierw listy banów:
f2b_<jail>4/6(fail2ban, jedna para na jail, z czasem bana danego jaila),banned4/6(ręczne, 24 h) iscanban4/6(skanery portów, 1 h) – przed jakimkolwiek acceptem, więc zbanowany adres nie dociera nigdzie. - Wyjątki K3s: pody mogą łączyć się z API serverem i kubeletem (6443, 10250), z własnym HTTP(S) hosta na potrzeby self-checku cert-managera, a na hostach Nextcloud z MariaDB i Redisem na hoście.
- Drop prywatnych i zarezerwowanych zakresów źródłowych z zewnątrz, przepuszczenie przydatnego ICMP i typów ICMPv6, bez których IPv6 nie może żyć.
- Web na 80/443 (bez UDP 443 – ingress controller nie ma HTTP/3), SSH na 10022 tylko z krajowej allowlisty.
- Wykrywanie skanów portów: to, co jeszcze tu dotarło, za chwilę trafi w policy drop – zamknięty port. Źródło wysyłające ponad 30 SYN-ów na minutę na zamknięte porty jest dodawane do
scanban4przez samą regułę. - Linia logu z rate limitem, policy drop.
fail2ban pisze do tych samych setów
fail2ban nie dostaje własnej tabeli. Jego action to dwie linijki:
actionban = nft add element inet filter <nftset> { <ip> timeout <bantime>s }
actionunban = nft delete element inet filter <nftset> { <ip> } 2>/dev/null; true
Każdy ban niesie własny timeout, więc wygasa w kernelu nawet wtedy, gdy fail2ban nie działa. Na blogu sety fail2ban zawierały w chwili pisania 22 adresy, allowlista SSH ssh_geo4 7498 niemieckich zakresów adresów (z flags interval i auto-merge, budowana co tydzień z danych RIPE). Od 19 października 2026 ta sama lista chroni też logowanie do WordPressa: ssh-geo-update zapisuje ją drugi raz jako plik geo nginxa, a nginx w podzie bloga odpowiada na /wp-login.php i /wp-admin/ kodem 403 dla wszystkiego spoza niej. Od 20 października 2026 ta sama lista trafia też do ingress controllera na każdym serwerze, który poza nią odpowiada 403 na /grafana.
Co K3s pisze obok
Na blogu nft list tables pokazuje siedem tabel. Tylko inet filter jest nasza (49 reguł). Pozostałe pochodzą od K3s przez iptables-nft: ip filter z około 190 regułami – KUBE-SERVICES, KUBE-NODEPORTS, KUBE-PROXY-FIREWALL od kube-proxy oraz KUBE-ROUTER-*, KUBE-NWPLCY-* od kontrolera network policy i po jednym chainie KUBE-POD-FW-* na pod –, ip nat z około 120 (DNAT Service’ów, masquerading flannela) i małe tabele ip6. Nasz chain forward musi więc tylko przepuścić sieć podów; czy pod może rozmawiać z innym podem, rozstrzyga się w chainach K3s na tym samym hooku.
Wniosek: nasze 49 reguł to mniejsza część. Czy pakiet przejdzie, widać dopiero wtedy, gdy spojrzysz na każdą tabelę na tym samym hooku i jej priorytet.
🐛 Cztery bugi, cztery szczegóły
1. “flush ruleset” zepsuło Service’y
Pierwsza wersja szablonu zaczynała się od flush ruleset. Każdy reload firewalla kasował też reguły kube-proxy i flannela; Nextcloud tracił połączenie z MariaDB i Redisem przez ClusterIP na 30 do 90 sekund, aż kube-proxy się zsynchronizował. Poprawką jest pokazany wyżej delete ograniczony do tabeli.
Wniosek: flush ruleset pasuje tylko na hosty, gdzie nikt inny nie pisze reguł.
2. Reload po cichu odbanował wszystkich
Podmiana naszej tabeli podmienia też sety banów – na puste. fail2ban tego nie zauważał i trzymał adresy jako “zbanowane” we własnej bazie, podczas gdy firewall znów je wpuszczał. Wykryte 30 września 2026: po przebiegu playbooka 15 z 17 banów na jednym serwerze Nextcloud i 17 z 24 na drugim istniało już tylko w fail2ban. Handler firewalla restartuje teraz fail2ban zaraz po każdym reloadzie (systemctl try-restart fail2ban), a fail2ban ponownie nakłada każdy wciąż aktywny ban ze swojej bazy.
Wniosek: dwa systemy trzymające ten sam stan rozjeżdżają się. Od tamtej pory handler restartuje fail2ban po każdym reloadzie, co ponownie nakłada aktywne bany, a Monit porównuje fail2ban z setami.
3. Chain NodePort odrzucał odpowiedzi na nasz własny ruch
kube-proxy udostępnia każdy NodePort (30000–32767) na każdym lokalnym adresie – także publicznym – a ten ruch jest DNAT-owany do poda i potem przechodzi przez chain forward, nie input. Exportery były osiągalne z internetu. Pierwszą poprawką był chain na priorytecie raw (−300), który odrzucał wszystko na ten zakres portów na publicznym adresie. Działało – i przy okazji odrzucało około 4 % odpowiedzi na wychodzące połączenia podów: flannel robi masquerading ruchu podów z --random-fully na całym zakresie portów, więc niektóre połączenia dostawały port źródłowy między 30000 a 32767, a ich SYN-ACK był wyrzucany, zanim conntrack zdążył rozpoznać go jako odpowiedź. Objaw przez dwa miesiące: sporadyczne timeouty do GitHuba i sklepów z aplikacjami z każdego hosta K3s. Chain działa teraz na −150, po conntracku, i odrzuca tylko ct state new.
Wniosek: to, gdzie chain stoi względem connection trackingu, decyduje, czy rozpozna odpowiedzi na nasz własny ruch jako odpowiedzi. Blokada na portach, które pojawiają się też jako porty źródłowe, może dotyczyć tylko nowych połączeń.
4. Silnik polityk, który niczego nie egzekwował, i za szeroka blokada modułów
Przez dwa miesiące Calico działało obok K3s jako rzekomy silnik NetworkPolicy. Test deny-all 19 października 2026 pokazał, że nigdy niczego nie dopasował: Felix z Calico obsługuje tylko interfejsy cali* – te z własnego CNI – a Flannel z K3s tworzy veth*. Całe egzekwowanie zawsze pochodziło z wbudowanego kontrolera polityk K3s (chainy KUBE-NWPLCY-*). Calico zostało usunięte; blog, który do tej pory używał iptables-legacy, przeszedł wyłącznie na nftables, a moduły tabel legacy zablokowano przez install … /bin/false w modprobe.d. Pierwsza wersja tej blokady obejmowała też ip_tables i ip6_tables – po następnym restarcie kontroler polityk K3s wpadł w panikę, bo iptables-nft wciąż używa starego matcha icmp przez warstwę kompatybilności, a ten potrzebuje tych modułów. Blog odpowiadał 502 przez jakieś pięć minut. Teraz blokowane są tylko moduły tabel iptable_* i ip6table_*.
Wniosek: zabezpieczenie działa dopiero wtedy, gdy test pokaże, że coś blokuje. Test deny-all znalazł w jedno popołudnie to, czego nie znalazły dwa miesiące czytania.
Czytanie logu dropów
Odrzucone pakiety są logowane z prefiksami nftables DROP IN:, DROP FWD: i DROP OUT:, najwyżej dwa na minutę na chain. Od października 2026 można je przeszukiwać w Loki: {job="journal", transport="kernel"} |= "nftables DROP". Linia DROP OUT jest tą ciekawą – oznacza, że coś na serwerze próbowało połączyć się tam, gdzie nie wolno.
🆘 Ściągawka: objaw → polecenie
Krótka wersja tego artykułu na moment, gdy coś jest nie tak. Uruchamiaj na hoście jako root; <…> to placeholdery.
| Objaw | Polecenie |
|---|---|
| Czy adres jest zablokowany? | nft get element inet filter f2b_<jail>4 '{ <ip> }' # "No such file" = not in the setnft get element inet filter scanban4 '{ <ip> }' |
| SSH odrzucone z nowego adresu | nft get element inet filter ssh_geo4 '{ <ip> }'# outside the list: fw_ssh_geo_extra in the inventory |
| Zdjęcie bana za skan portów | nft delete element inet filter scanban4 '{ <ip> }' |
| Co jest teraz odrzucane? | journalctl -k --since -10min | grep "nftables DROP" |
| Pokaż tylko nasze reguły | nft list table inet filter |
| Pody nie sięgają Service’ów po reloadzie | nft list tables # are the K3s tables still there?journalctl -u k3s --since -10min |
| Sprawdź plik przed załadowaniem | nft -c -f /etc/sysconfig/nftables.conf |
| Prześledź jeden pakiet przez wszystkie chainy | nft add rule inet filter prerouting ip saddr <ip> meta nftrace set 1nft monitor trace |
| Powrót do stanu z repozytorium | ansible-playbook <playbook>.yml -l <host> --tags common_firewall |
🎯 Wnioski
- Podmieniaj tylko własną tabelę, atomowo w jednej transakcji.
- Priorytety i położenie względem connection trackingu decydują, co chain w ogóle widzi.
- Bany w kernelu z timeoutem przeżyją awarię fail2ban – ale nie reload tabeli, w której mieszkają.
- Tam, gdzie dwa systemy trzymają ten sam stan, porównanie należy do monitoringu.
- Każde zabezpieczenie udowodnij prawdziwym testem, a nie czytaniem konfiguracji.
⚖️ Alternatywy – i dlaczego czyste nftables
| Opcja | Mocna strona | Dlaczego nie tutaj |
|---|---|---|
| iptables + ipset | To, czym wciąż mówi większość komponentów Kubernetesa | Dwa narzędzia, osobne rulesety IPv4/IPv6, brak atomowej podmiany całego pliku. |
| firewalld | Strefy, runtime vs. permanent, przyjemne CLI | Jest właścicielem rulesetu i go przepisuje; na hostach K3s znany z kłótni z kube-proxy. Usuwany przez rolę. |
| eBPF (Cilium, XDP) | Bardzo szybkie, głęboka integracja z Kubernetesem | Inny model operacyjny i inne CNI – za dużo na trzy jednowęzłowe klastry. |
| Czyste nftables | Jeden czytelny plik, atomowe ładowanie, sety w kernelu, bez daemona | Wybrane. |
Prawdziwa lekcja ostatnich miesięcy to nie szczegół składni. Chodzi o to, że firewall na hoście Kubernetesa nigdy nie jest sam: każde założenie o tym, kto pisze którą regułę i w jakiej kolejności kernel je wykonuje, trzeba przetestować – test deny-all znalazł w jedno popołudnie więcej niż dwa miesiące czytania plików konfiguracyjnych.
