Deep Dive: PHP-FPM i OPcache – workery, limity i za mały cache bajtkodu

Każde żądanie WordPressa i Nextclouda to worker PHP. Ile ich jest, jak długo mogą działać i co trzymają w pamięci, decyduje o szybkości i stabilności – z liczbami zmierzonymi na wszystkich trzech serwerach i domyślnymi wartościami, które po cichu je ograniczały.

Ilustracja do serii Deep Dive

🌐 Także w: English · Deutsch · Français · Español · Italiano · Português · Nederlands

Deep Dive z serii wokół Ansible Tour. Tour objaśnia role, deep dive’y – technologię pod spodem: jak działa, dlaczego jest tu używana właśnie tak i co po drodze poszło nie tak.

WordPress i Nextcloud to aplikacje PHP i w obu podach każde dynamiczne żądanie trafia do workera PHP-FPM (część 3, część 4). Ile jest workerów, jak długo jeden może działać i ile skompilowanego kodu współdzielą – to decyduje, jak szybkie są strony i co dzieje się pod obciążeniem. Ten wpis wyjaśnia mechanikę, wybrane tu ustawienia, pomiary za nimi – i dwie wartości domyślne, które ograniczały Nextclouda, a nikt tego nie zauważył.

Spis treści

🧭 Jak działają PHP-FPM i OPcache

Master, pool, workery

PHP-FPM (“FastCGI Process Manager”) to proces master, który uruchamia i nadzoruje procesy workerów. Każdy worker obsługuje dokładnie jedno żądanie naraz, od początku do końca. nginx w tym samym podzie sam serwuje pliki statyczne, a każde żądanie .php przekazuje przez FastCGI na port 9000. Pool to grupa workerów z własnymi ustawieniami; obie aplikacje używają jedynego poola www z oficjalnych obrazów.

Ile workerów

  • pm = static: stała liczba workerów, zawsze uruchomionych.
  • pm = dynamic: w gotowości trzymanych jest od min_spare_servers do max_spare_servers bezczynnych workerów; nowe są uruchamiane aż do max_children.
  • pm = ondemand: workery startują dopiero, gdy przychodzi żądanie, i kończą się po timeoucie bezczynności.

pm.max_children to rzeczywisty limit współbieżności: żądanie numer max_children + 1 czeka w listen queue, aż zwolni się worker. pm.max_requests recyklinguje workera po tylu żądaniach, co ogranicza powolny wzrost pamięci przez cieknące rozszerzenia.

Dwa rodzaje limitów czasu

max_execution_time to własny limit PHP i na Linuksie liczy tylko czas CPU skryptu – żądanie czekające na bazę danych albo na lock go nie zużywa. request_terminate_timeout to limit FPM na czas zegarowy: gdy minie, master zabija workera. Tylko ten drugi zwalnia zawieszonego workera.

OPcache: skompiluj raz

PHP kompiluje każdy skrypt do bajtkodu przed wykonaniem. OPcache trzyma ten bajtkod w pamięci współdzielonej, z której korzystają wszystkie workery poola, więc plik jest kompilowany raz na pod, a nie raz na żądanie. Rozmiar określają trzy ustawienia: memory_consumption (segment), interned_strings_buffer (identyczne stringi zapisywane raz) i max_accelerated_files (liczba slotów w tablicy haszującej). To ostatnie jest wewnętrznie zaokrąglane w górę do następnej liczby ze stałej listy liczb pierwszych – 10 000 staje się 16 229, 20 000 staje się 32 531. Gdy sloty albo pamięć są pełne, kolejne pliki po prostu nie trafiają do cache’u i są kompilowane przy każdym żądaniu.

validate_timestamps decyduje, czy OPcache sprawdza czasy modyfikacji plików (co revalidate_freq sekund). Wyłączone jest szybsze, ale wtedy zmieniony plik pozostaje starym bajtkodem aż do restartu FPM.

APCu: cache dla aplikacji

APCu to drugi segment pamięci współdzielonej, który aplikacja sama wypełnia danymi – Nextcloud trzyma tam wyszukiwania aplikacji i konfiguracji jako swój lokalny cache. Podobnie jak OPcache jest per pod, niewspółdzielony między podami; wszystko, co musi być spójne między procesami i podami, należy do Redisa.

🛡️ Dlaczego to tu jest

  • To jest w oficjalnych obrazach. wordpress:fpm i nextcloud:fpm zawierają PHP-FPM; nginx przed nim to udokumentowana konfiguracja.
  • Przewidywalna współbieżność. Stały górny limit workerów, który mieści się w limicie pamięci kontenera, jest lepszy niż serwer przyjmujący wszystko, a potem ubijany przez OOM killera.
  • Precyzyjna kontrola. Rozmiar poola, timeouty, stronę statusu i slow log można ustawić per aplikacja, niezależnie od serwera WWW.

🔧 Co robi to repozytorium

BlogNextcloud A (większy)Nextcloud B
PHP8.58.58.5
pmdynamicdynamicdynamic
max_children123020
start / min spare / max spare4 / 2 / 88 / 4 / 166 / 3 / 12
max_requests500500500
request_terminate_timeout300 s3600 s3600 s
Limit kontenera1,5 GiB, 2 rdzenie6 GiB, 3 rdzenie5 GiB, 2 rdzenie
OPcache128 MB, 10 000 plików, timestampy sprawdzane co 60 s256 MB, 20 000 plików, timestampy wyłączonetak samo
APCu–128 MB128 MB

Ustawienia poola są w ConfigMapie montowanej jako z-monitoring.conf w php-fpm.d/ – “z” gwarantuje, że jest czytana jako ostatnia i wygrywa z www.conf z obrazu. Wartości dla Nextclouda pochodzą ze zmiennych hosta z domyślnymi wartościami w szablonie, więc mały host testowy i dwa serwery produkcyjne dzielą jeden szablon.

Domyślna wartość, która ograniczała Nextclouda do pięciu

W pierwszej wersji stosu Nextclouda pool nie miał własnych ustawień. Kontener działał więc z fabrycznym pm.max_children = 5 z FPM – niezależnie od swojego limitu pamięci 4 GiB. Desktopowi klienci synchronizacji, aplikacje mobilne i callbacki WOPI Collabory zajmują workery; szóste równoczesne żądanie PHP lądowało w kolejce. Naprawiono to w lipcu 2026 poolem o rozmiarze 12, później 20; w październiku Prometheus pokazywał szczyty 17 aktywnych workerów na większym serwerze, więc pierwotny limit pięciu był bardzo realny. Runda tuningu z 16 października 2026 podniosła poole do 30 i 20. Reguła doboru: pamięć na workera razy max_children, plus OPcache i APCu, musi pozostać wyraźnie poniżej limitu kontenera.

Wniosek: Wartość domyślna, której nikt nie ustawił, to nadal decyzja – zwykle taka, która nie pasuje do twojego obciążenia.

Za mały cache bajtkodu

Obraz Nextclouda ustawia max_accelerated_files = 10000, wewnętrznie 16 229 slotów. Nextcloud ze swoimi aplikacjami ma 15 486 plików PHP na większym serwerze i 17 811 na mniejszym. Na mniejszym serwerze ponad 1500 plików nigdy nie zmieściło się w cache’u i były kompilowane ponownie przy każdym żądaniu, które z nich korzystało. Od 16 października oba serwery działają z 20 000 (32 531 slotów) i 256 MB. Blog z 4452 plikami PHP jest daleko od swojego limitu. Dlaczego mniejszy serwer ma więcej plików: jest tam włączonych więcej aplikacji. “Mniejszy” oznacza użytkowników i obciążenie; limit liczy pliki kodu, bez względu na to, ile osób z nich korzysta.

Wniosek: To, czy cache bajtkodu jest wystarczająco duży, zależy od liczby plików PHP, a nie od liczby użytkowników.

Timestampy wyłączone – i ile to kosztuje

Na Nextcloudzie validate_timestamps = 0: żadnego stat() na plik i żądanie. Ceną jest to, że zmieniony plik zostaje zauważony dopiero po restarcie poda. Aktualizacje obrazu i tak restartują pod, ale occ upgrade i occ app:update nadpisują pliki PHP na miejscu. Dlatego playbook aktualizacji po nich restartuje pod Nextclouda drugi raz. Przy pisaniu tego artykułu okazało się, że opcjonalnej aktualizacji aplikacji w głównym playbooku brakowało tego drugiego restartu – zaktualizowane aplikacje działałyby dalej jako stary kod. Naprawione. Blog ma timestampy włączone z interwałem 60 sekund, bo WordPress aktualizuje wtyczki na miejscu z własnego panelu administracyjnego.

Wniosek: validate_timestamps=0 oszczędza pracę przy każdym żądaniu, ale wymaga restartu poda po każdej aktualizacji kodu.

Twarde limity i slow log

  • request_terminate_timeout przed 16 października też nie był ustawiony: żądanie zawieszone na locku albo na zewnętrznym magazynie trzymało swojego workera aż do restartu poda. 3600 s na Nextcloudzie, bo strumieniowe pobieranie folderu może legalnie trwać wiele minut; 300 s na blogu.
  • Slow log trafia na stderr kontenera, a więc do logu poda. Stack trace wymagałby ptrace, którego kontener bez capabilities nie ma; głębokość 0 loguje tylko linię “executing too slowly”. FPM mimo to próbuje się podpiąć i loguje jedno nieszkodliwe failed to ptrace na każde wolne żądanie – zaakceptowane, bo SYS_PTRACE osłabiłoby kontener.
  • Strona statusu w ogóle nie jest wystawiona przez nginx; sidecar php-fpm_exporter w tym samym podzie czyta ją przez FastCGI i podaje liczby Prometheusowi (dashboard Grafany 25545).

📊 Zmierzone

Ostatnie 7 dniBlogNextcloud ANextcloud B
Żądania PHP dziennie~21 700~23 600~16 200
Szczyt aktywnych workerów8 z 1213 z 309 z 20
Osiągnięto max_children000
Wolne żądania (> 5 s)000
Pamięć workera (RSS / własna część PSS)~78 / ~16 MB108–157 / 14–49 MB71–116 / 8–27 MB
Szczyt pamięci kontenera538 MiB z 1 GiB763 MiB z 6 GiB277 MiB z 5 GiB
Okresy CPU z throttlingiem2,1 %2,2 %0,2 %

Trzy obserwacje. Po pierwsze, RSS workera zawyża jego koszt: liczy współdzielone strony OPcache i APCu w każdym workerze. PSS dzieli współdzielone strony między procesy, które z nich korzystają, i jest uczciwą liczbą – 16 MB na workera bloga, nie 78. Po drugie, poole Nextclouda są teraz hojne: szczyt wykorzystał mniej niż połowę, a limity kontenerów są daleko powyżej szczytów. Po trzecie, blog miał jeden wyjątek: jedną minutę 16 października z 8 aktywnymi workerami i 30 żądaniami czekającymi w kolejce – burst około 40 równoczesnych żądań. Z tego dnia nie zachował się żaden log (zbieranie logów zaczęło się trzy dni później), więc przyczyna jest nieznana. To była jedna minuta w tygodniu, a od tamtej pory kolejka stoi na zerze.

Jedna poprawka mojego własnego błędu. 26 października podzieliłem pamięć kontenera bloga przez liczbę działających workerów, wyszło mi 90–130 MB na workera i wywnioskowałem, że 1 GiB nie pomieści pełnego poola 12. To był ten sam błąd RSS co wyżej, w innej formie: pamięć kontenera obejmuje współdzielony segment OPcache, page cache plików PHP i proces master. Rozłożone na kilku workerów wygląda to na dużo na workera, a pomnożone przez 12 liczy współdzieloną część dwanaście razy. Mierzony przez PSS worker potrzebuje 20–26 MB; 12 workerów plus segment OPcache 128 MB daje około 0,5 GB. Limit i tak podniesiono do 1,5 GiB – nie dla poola, ale dlatego, że pojedynczy upload z przetwarzaniem obrazu może zużyć do memory_limit = 512M w jednym żądaniu.

Wniosek: Pamięć na workera mierzy się przez PSS. Pamięć kontenera podzielona przez liczbę procesów liczy część współdzieloną kilka razy.

Co się dzieje, gdy wszystkie workery są zajęte

Na początku nic się nie psuje. nginx przekazuje każde żądanie PHP do FPM; jeśli żaden worker nie jest wolny, połączenie czeka w listen queue gniazda FPM, a strona jest po prostu wolniejsza. Błąd pojawia się dopiero później: jeśli w ciągu fastcgi_read_timeout (300 s) nie przyjdzie odpowiedź, nginx zwraca 504; jeśli sama kolejka jest pełna (backlog 511), nowe połączenia są odrzucane i nginx zwraca 502. Dlatego alerty poniżej ostrzegają dużo wcześniej: przy 80 % zajętych workerów i gdy tylko max_children zostanie osiągnięte choć raz.

Spotkanie, na którym dwadzieścia osób otwiera ten sam arkusz kalkulacyjny, nie potrzebuje dwudziestu workerów PHP. PHP obsługuje otwieranie i zapisywanie (żądania WOPI); sama edycja idzie połączeniem WebSocket prosto do kontenera Collabory. Na takim spotkaniu obciążenie spada na CPU i pamięć Collabory – na większym serwerze od 26 października może ona używać do 6 rdzeni – a pool PHP pozostaje prawie bezczynny.

  • Dobór liczby workerów. Zmierz PSS pod obciążeniem, pomnóż przez planowane max_children, dodaj OPcache i APCu, porównaj z limitem kontenera. Potem obserwuj w Grafanie “max_children reached” i listen queue; jeśli oba zostają na zerze, pool jest wystarczająco duży.
  • Reset OPcache. opcache_reset() w wierszu poleceń resetuje własny cache CLI, nie FPM. Dla FPM niezawodnym resetem jest restart – na Kubernetesie rollout.
  • Zawieszona strona. Metryki per proces z exportera pokazują, jak długo każdy worker jest zajęty; razem ze slow logiem to zwykle szybsze niż przeszukiwanie access logów.

🆘 Ściąga: objaw → polecenie

Krótka wersja tego artykułu na chwilę, gdy coś jest nie tak. Uruchamiaj na hoście jako root; <…> to placeholdery.

ObjawPolecenie
Wszystkie workery zajęte, żądania czekająk3s kubectl -n nextcloud exec deploy/nextcloud -c nginx -- \
curl -s http://127.0.0.1:9253/metrics | grep -E '^phpfpm_(active|idle|listen_queue|max_children)'
“server reached pm.max_children”k3s kubectl -n nextcloud logs deploy/nextcloud -c nextcloud-fpm | grep max_children
Które żądania są wolne?k3s kubectl -n nextcloud logs deploy/nextcloud -c nextcloud-fpm | grep -i 'executing too slow'
502 Bad Gatewayk3s kubectl -n nextcloud logs deploy/nextcloud -c nginx --tail=30
k3s kubectl -n nextcloud logs deploy/nextcloud -c nextcloud-fpm --tail=30
Ile pamięci naprawdę potrzebuje worker?for p in $(pgrep -f '^php-fpm: pool www'); do
awk '/^Pss:/{s+=$2} END{printf "%d ", s/1024}' /proc/$p/smaps_rollup; done; echo
Po aktualizacji wciąż działa stary kodk3s kubectl -n nextcloud rollout restart deployment/nextcloud # OPcache: validate_timestamps=0
To samo na bloguk3s kubectl -n wordpress logs deploy/wordpress -c wordpress-fpm --tail=30
k3s kubectl -n wordpress rollout restart deployment/wordpress

🔭 Co dalej

  • PHP 8.5 dla bloga – zrobione 26 października 2026 (obraz wordpress:7.1.3-php8.5-fpm); wszystkie wtyczki i motyw zostały najpierw sprawdzone lintem pod PHP 8.5: tylko komunikaty deprecation, żadnych błędów.
  • JIT jest wyłączony. Dla aplikacji webowych ograniczonych przez I/O, takich jak te, daje niewiele; byłby to eksperyment z pomiarami przed i po, nie ustawienie domyślne.
  • Alert na listen queue – zrobione 21 października 2026: wysyła maila, gdy żądania przez pięć minut czekają na wolnego workera, co w ciągu 14 zmierzonych dni nigdy się nie zdarzyło.
  • Dwa wczesne ostrzeżenia – dodane 26 października 2026: mail, gdy ponad 80 % workerów jest zajętych przez pięć minut, i drugi, gdy tylko max_children zostanie w ogóle osiągnięte. Alert kolejki przychodzi dopiero po nich.

🎯 Wnioski

  • Przed tuningiem sprawdź wartości domyślne: oba duże zyski były właśnie tam.
  • max_children wynika z pamięci na workera (PSS) i limitu kontenera, nie z CPU.
  • Pełna kolejka najpierw spowalnia strony; błędy przychodzą dopiero po timeoucie.
  • Bez sprawdzania timestampów każda aktualizacja kodu wymaga restartu.
  • Wczesne ostrzeżenia przy 80 % zajętych workerów odzywają się, zanim użytkownicy cokolwiek zauważą.

⚖️ Alternatywy – i dlaczego PHP-FPM

OpcjaMocna stronaDlaczego nie tutaj
Apache z mod_phpNajprostsza konfiguracja, jeden typ procesuPHP żyje w każdym procesie serwera WWW, także w tych serwujących pliki statyczne; brak osobnej kontroli poola.
FrankenPHP / RoadRunnerDługo działające workery, aplikacja zostaje w pamięciWymaga aplikacji pod to zbudowanej; WordPress i Nextcloud oczekują świeżego stanu przy każdym żądaniu.
SwooleAsynchroniczne PHPNiekompatybilne z tymi aplikacjami.
PHP-FPM + nginxTo, co jest w obrazach, precyzyjna kontrola, dobrze znaneWybrane.

Nic w tym wpisie nie jest egzotyczne. Dwa prawdziwe zyski – dwadzieścia pięć workerów więcej i cache, w którym mieści się kod – wzięły się z przyjrzenia się, jakie właściwie były wartości domyślne, a nie ze sprytnego tuningu. Wartości domyślne to czyjeś zgadywanie na temat twojego obciążenia; w PHP-FPM dwie z nich były dla Nextclouda chybione czterokrotnie.

Część tekstów i obrazów na tej stronie powstała z pomocą AI lub została wygenerowana przez AI. Szczegóły