<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>ansible-vault – apt-upgrade.me – Homelab, Linux &amp; DevSecOps</title><link>https://www.apt-upgrade.me/pl/tag/ansible-vault-pl/</link><description>One nerd's homelab: Linux, Kubernetes, security, and the occasional disaster.</description><language>pl-PL</language><lastBuildDate>Sun, 17 May 2026 19:34:12 +0200</lastBuildDate><atom:link href="https://www.apt-upgrade.me/pl/tag/ansible-vault-pl/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>Rok później: w końcu otworzyłem kod mojego homelabowego stacku K3s</title><link>https://www.apt-upgrade.me/pl/2026/05/17/one-year-later-i-finally-open-sourced-my-homelab-k3s-stack/</link><pubDate>Sun, 17 May 2026 19:34:12 +0200</pubDate><guid>https://www.apt-upgrade.me/pl/2026/05/17/one-year-later-i-finally-open-sourced-my-homelab-k3s-stack/</guid><description>&lt;p&gt;W kilku ostatnich wpisach wspominałem, że próbuję wymyślić, jak opublikować kod automatyzacji mojego homelabu *bez przypadkowego otwarcia przy okazji kodu całej mojej infrastruktury* 😅&lt;/p&gt;&#10;&lt;p&gt;Okazuje się, że to zaskakująco nietrywialny problem, gdy twoje inventory Ansible wygląda jak cyberpunkowa skrzynia skarbów pełna vaultów, sekretów i zmiennych specyficznych dla hostów. 🔐🐉&lt;/p&gt;&#10;&lt;p&gt;Po odrobinie prób, błędów, kofeiny i wątpliwych życiowych wyborów… w końcu znalazłem układ, który działa przepięknie:&lt;/p&gt;&#10;&lt;p&gt;👉 dwa oddzielne git remote’y.&lt;/p&gt;&#10;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Prywatna, self-hostowana instancja Gitea&lt;/strong&gt; trzyma *prawdziwe* repozytorium — łącznie z zaszyfrowanymi sekretami, plikami vault i wszystkimi pikantnymi wewnętrznymi kawałkami.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>